24.11.16

Αλήθεια.

"Τι ωραίο, αλήθεια, να μοιράζεσαι τη γνώση όπως οι φτωχοί κι οι πονεμένοι το ψωμί, με την ίδια λαχτάρα, το ίδιο δέος. Και πόσο μόνος αισθάνεσαι όταν περιβάλλεσαι από ανθρώπους που δε χορταίνουν αλλά πετάνε το ψωμι, που ζουν για μια τσάντα και ένα ζευγάρι παπούτσια, που ποτέ δεν πίστεψαν..."

Κάθομαι στην παραλία και κοιτάζω τη αλήθεια μου, ένα βότσαλο που ακατάπαυστα το γλύφει η αλμύρα, που ποτέ δεν είναι ίδιο, απελπίζομαι. Ένα δυνατό κύμα σκάει, με χτυπάει στο πρόσωπο. Όχι, όχι, σαν τη θάλασσα είναι η αληθινή αλήθεια, άβυσσος μα ειλικρινής, με τα θηρία της και το γλυκό της χάδι.

Καληνύχτα Κύριε. Να με περιμένεις.