12.10.15

Κινούμενη άμμος

Σταμάτησε να βρέχει. Μας τύλιξε ξανά η ζέστη κι η υγρασία. Χάνεται ο χείμαρρος των εμπνευσμένων λέξεων. Πόσες ζωές έχει άραγε η καρδιά μου, πόσες φορές αντέχει να πεθάνει; Έμαθα να ακτινοβολώ απ' έξω, έγινα φοβερά καλή σε αυτό, κάποτε με πιστεύω κιόλας. Δε θέλω να μου λέω ψέματα μα δεν αντέχω πια την αλήθεια... Είναι εκτυφλωτική η εικόνα μου, καίει το είναι μου, με προδίδει, εμένα και όλα μου τα μικρά ροζ όνειρα.