2.9.14

Pack up

Μου αρέσει που είμαι κρεμασμένη από ένα εκκρεμές, de facto εξαναγκασμένη στην νεότητα. Δε μου αρέσει που τα χέρια μου τρέμουν και αδυνατούν να αδράξουν την όποια ευκαιρία αιωρείται ενώπιόν μου. Αλήθεια, τι είναι αυτό που θέλω και πώς ακριβώς διαχωρίζεται από αυτό που χρειάζομαι; Μήπως φοβάμαι να διεκδικήσω ξανά τον εαυτό μου και να τον οδηγήσω μέσα από απρόβλεπτα κανάλια σε ό,τι επιτέλους προορίζομαι να είμαι.

Μπορεί και να αδυνατώ να μεταμορφωθώ σε κάτι ιδιαίτερα φανταχτερό, να κουβαλώ ανείπωτες ενοχές απ' όσα έκανα ή όχι αλλά ξέρω αρκετούς ανθρώπους που ακούγοντας το όνομά μου μπορούν να χαμογελάσουν αβίαστα. Και είμαι τόσο τυχερή που προικίστηκα με αρκετό θάρρος και τρέλα για να μπορέσω να δω πέρα από τον φυσικό κόσμο, τους νόμους που τον διέπουν, και να νιώσω την αγάπη Του.

Και η αγάπη είναι αρκετή -πάντα ήταv- για να μαζέψουμε τους φόβους, τις ενοχές και τα λοιπά πραγματάκια μας και να κάνουμε το απαραίτητο βήμα στο κενό που ακούει και στο όνομα ζωή.


5 comments:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

αχ αυτό μ'αυτό που θες κι αυτό που χρειάζεσαι,που δεν ταυτίζονται, τώρα τελευταία το σκέφτομαι συχνά.

αλλά δεν πειράζει. γιατί εντάξει, πόσο σπάνιο είναι να ταυτίζονται; είναι μάλλον ο ορισμός της ευτυχίας.

Φανή είπε...

στη σχολη λεμε οτι ο Θεος δεν μπορει να περιγραφει με ανθρωπινους ορους, γιατι ειναι πανω απ αυτους. λεμε οτι ειναι αγαπη, αλλα κ παλι δεν φτανει γιατι ειναι περισσοτερο απο αγαπη, λεμε οτι ειναι καλος αλλα δεν φτανει γιατι ειναι περισσοτερο απο δυνατος, λεμε οτι ειναι δικαιος αλλα δεν φτανει γιατι ο,τι κι αν κανεις, αυτος ειναι εκει για να σε συγχωρησει οποτε η ζυγαρια θα γυρει προς το μερος σου οπως και να'χει.
και τι πιο ζεστο απο την αισθηση του να σε αγκαλιαζει η ευλογια. οπως κι αν την φανταζεσαι ο καθενας..

:)

zVyk είπε...

Κοριτσάκι,
η ευτυχία είναι εκείνο το γιγάντιο πραγματάκι που μόνο με απόχη για πεταλούδες μπορούμε να πιάσουμε.

Φανή μου,
η πίστη είναι ένα απίστευτό ταξίδι που σε οδηγεί στη συνάντηση και με το Θεό, αλλά και με τον ίδιο τον εαυτό σου.

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

η ικανότητά σου να δημιουργείς τόσο πολύχρωμες εικόνες δε συγκρίνεται με τίποτα άλλο που έχω διαβάσει ρε κιάρα :)

just me είπε...

Γεια! :)
Μη ρωτήσεις τι και πώς, ο παλιός Kακός Mπελάς είμαι. Επίσης, οι παλιές αγάπες δεν πάνε στον Παράδεισο, σουλατσάρουν στη Γη και εξακολουθούν να μας παιδεύουν. :)
Τώρα βρίσκομαι εδώ, είμαι πάντα Απλώς Εγώ, αλλά με ονοματεπώνυμο. :)
http://dfordashes.wordpress.com/