14.2.14

not yet

Η εγκατάλειψη σταμάτησε να επισκέπτεται τις σκέψεις μου και πήρε να καταδιώκει τα όνειρά μου. Ήμουν λέει σε λεωφορείο και την είδα να με πλησιάζει. Την κοίταξα τρομαγμένα βάζοντας το χέρι μου μπροστά και της είπα, "Μείνε μακριά εσύ!". Κάθισε σε μια άλλη θέση και συνέχισε να με κοιτάζει χαμογελώντας... Και φοβήθηκα... Και ξύπνησα.

Χλωμές σταγόνες τα λάθη μου, να πέφτουν γύρω μου και να μου θυμίζουν πως ακόμα δεν είμαι ελεύθερη... Ακόμα.

Υ.Γ. Είναι κοντά η άνοιξη. Θα βγουν τα τραπεζάκια έξω. Ξανά.