31.10.13

άδραξε...

Ήμουν άδικη; Μήπως δεν έπρεπε να πληγωθώ; 'Επρεπε να είμαι εκεί απόψε... παρούσα στην ευγενική σου ψυχρότητα; Μα δεν μπορώ πια. Υπερασπίζομαι το δικαίωμα μου στον πόνο, την ανάγκη μου να γλύψω τις πληγές μου και να ανασυνταχθώ. Εντάξει, η φίλια μας έχει λάβει τέλος. Απέτυχα. Με ακούς εγωισμέ μου; Απέτυχα... και τώρα χρειάζομαι αυτή η αποτυχία να γίνει το πρώτο σκαλοπάτι για όλα όσα έρχονται, για όλα όσα θέλω να ζήσω.

υ.γ. συγχώρεσις κι άλλες μακρινοί συγγενείς.