10.8.12

Μελωδιοπαγίδα

Ανοίκω σ' εκείνο το γραφικό ψωνισμένο κύκλο ανθρώπων που για να μπορέσουν να εκφράσουν  κάτι πρέπει να το προβάρουν μέχρι αηδίας, να το αποστειρώσουν και εν τέλει να το καταστρέψουν χωρίς καμιά ελπίδα περίσωσης. Ασυμβίβαστα τελειομανής κινούμαι ανάμεσα στο κατά τη γνώμη μου τέλειο και στο χάος που διέπει τις σκόρπιες ταλαιπωρημένες στιγμές της ζωής μου. Γέμισε η ψυχή μου φθόνο για όσους ανέμελα εκφράζονται και αγαπούν. Ντράπηκα και περισσότερο θέλησα να με αρνηθώ... νικάει ο φόβος κάθε μέρα τον πόθο, μου στερεί τους στόχους που με τόσο κόπο έβαλα μέσα στην καρδιά μου όταν βρισκόμουν στη χώρα των δακρύων. Σαν το μικρό πρίγκιπα.

Ν' αγαπήσω την Αγάπη, εσένα Κύριε, συγχώρα με...


23 Ιουλίου...