26.12.11

χρόνια καλά

Νόμιζα πως είχα ξεμπλέξει από ΄δω μέσα, πως είχα γίνει κι εγώ πρόπερ και ντίσεντ... Δε μου έλειψε, όχι πολύ, μα με έπνιξε η ανάγκη να επικοινωνήσω όλα αυτά που δεν ξέρω αν μπορούν να παρούν μια πραγματική φόρμα. Μισώ όλα όσα με κάνουν να αισθάνομαι λιγότερο άνθρωπος, φαίνεται πως μισώ τον εαυτό μου, όχι πολύ σπάνια... Όλες οι φορές που απάντησα, που προσπάθησα να αποδείξω, σε ποιον να αποδείξω; Είναι κι όλες εκείνες οι φορές που ειρωνεύτηκα γιατί νόμισα πως εγώ ξέρω καλύτερα. Έκανα μια συμφωνία και πήρα ακριβώς εκείνο που ζήτησα, απίστευτο. Και είμαι τόσο ευτυχισμένη, εκτός από αυτές τις μικρές ώρες που δεν είμαι. Θέλω να ζητησώ ακόμη κάτι, να ξυπνήσω αύριο πρωί και να μη θυμάμαι, να μην ελπίζω σε όλα αυτά που δε θα γίνουν ποτέ. Θα ήθελα να με εκπαιδεύσω να αγαπάω όλες τις πορτοκαλί στιγμές...

- Θέλετε να πείτε πως τα χρήματα είναι ένα βάρος που πρέπει να το φορτώνουμε στους άλλους;
- Ναι, κάπως έτσι.

υ.γ. Δε θα γίνει ποτέ όπως στις ταινίες. Ευτυχώς.