31.10.11

να μ' αγαπάς

Αγαπητέ Παύλο,
ξέρω πως δε θα διαβάσεις ποτέ αυτό το γράμμα. Εγώ, όμως, πρέπει να σου το στείλω...
Θέλω να σε ρωτήσω, θα ζητούσες την αγάπη της αν ήξερες πόσα χρήματα θα έβγαζαν κάποιοι πάνω στην πλάτη αυτής της ανάγκης; Όλοι σε τραγουδήσαμε, αδέξια, χωρίς να ξέρουμε, στο όνομα μιας ανυπαρξίας που έμοιασε πολύ πραγματική κάποτε, τότε που τα όνειρα κάθονταν ανάμεσά μας. Καταλάβαμε ποτέ; Όλοι εκείνοι, που κράτησαν τα μικρόφωνα και φώναξαν το μουρμουρητό της ψυχής σου για να γίνουν διάσημοι δεν ντράπηκαν το θάνατό σου;
Σκέφτομαι και τον Νικόλα, άραγε η Χαρούλα θυμάται τους λυγμούς του μέσα στο στούντιο όταν τον τραγουδάει. Για κάποιους από εμάς δεν είστε μονάχα ονόματα, κι ας μη σας γνωρίσαμε ποτέ.
Μακάρι να είσαι μέσα στο Φως. Μακάρι Θεέ μου.