7.3.11

shshshsh...

Προσπαθώ να με πείσω πως ο μοναδικός λόγος που νιώθω χειρότερα είναι για να νιώσω αργότερα λίγο καλύτερα... αλλά δε με πιστεύω. Κι επιμένω να βάζω ήχους στ' αυτιά μου από μέρες ανάλαφρες, για να γίνομαι ακόμη πιο βαριά, για να καίγονται τα μάτια μου από τα μυστικά που δεν έχω κανένα να του τα ξεστομίσω. Έτσι είμαι σίγουρη. Βυθίζομαι, ατέλειωτος ο ωκεανός, ατέλειωτη κι η ματαίωση. Φταίει που θυμήθηκα, δεν έπρεπε να θυμηθώ αλλά ον γέγονε, γέγονε. Κάνε λίγη υπομονή, θα ΄ρθουν καλύτερες μέρες, θα πας σε πολλά λάιβ ακόμη, δε σταμάτησε να σε περιμένει η αγάπη, μόνο που κρύβεται καλά, ξέρεις, πίσω από τη μοναξιά. Φοβάται κι εκείνη, ξέρεις.