17.3.11

free world

Ανεπιτυχής προσπάθεια συνειδητοποίησης, προσπαθώ να εξαγοράσω την ευτυχία... Χωρικά μακριά η δυστυχία αλλά χρονικά; Ποιος ξέρει; Στο μεδούλι της τη ζωή, έτσι πρέπει, αλλά το μάτι, εξεταστικό, σχολαστικό, χωρίς τέλος. Κι όμως, τσαλακώνω ό,τι με σκιάζει και το πετάω. Άνοιξη, για πόσους; Έφτυσα εκεί που αγάπησα και τώρα δεν ξέρω τι ακολουθεί. Τα τραπεζάκια έξω ωστόσο... Γιατί άμα δεν έχει η μουσική πού ν' αράξει σε κανέναν μας δε θ' αρέσει.