26.1.11

πορτοκαλί σελίδες

Σιγα-σιγά, ανακαλύπτεις τη δυνατότητά σου να απολαμβάνεις αυτά που δεν ήθελες. Νομίζω πως αυτό που με στεναχωρεί τελικά είναι που η ζωή μου δε μοιάζει με ταινία, ή ακόμη καλύτερα, με βιβλίο. Δεν έχω κάτι φανταχτερό να πω για μένα, να διηγηθώ ιστορίες με στοιχειά που κατάπιαν τη θάλασσα... Απλά, ακουμπάω ανθρώπους και ψάχνω την άκρη, κι είμαι πολύ εκτεθειμένη... Μα δεν πειράζει. Κάπως έτσι πάει...

Είναι πολλά τα λάθη και τα διλήμματα... όπως και τα φωτεινά διαλείμματα...