16.11.10

αναζητώντας

Γράφω πάνω σε έναν τοίχο σε κακόφημη γειτονιά. Καλά κρυμμένος, μισοχαλασμένος. Παρόλ' αυτά με γεμίζει εκείνο το συναίσθημα μιας εκτεθειμένης ελευθερίας, έστω η υποψία του. Πίνω τον καφέ μου στα Καλά Καθούμενα. Μου τον έχει φτιάξει ο συμπαθής σερβιτόρος... Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την ίδια σελίδα αλλά δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Αισθάνομαι μποέμισσα κι αυτό μου είναι αρκετό, ακόμα και ως ψευδαίσθηση. Θα το ξαναρίξω έξω, θα γίνω παρανάλωμα πριν προλάβω να αναλωθώ. Σ' αγαπώ, ό,τι κι αν τελικά αυτό σημαίνει.