29.5.10

sing for you

Ξανακυλώ ενίοτε, και ενδίδω σε εικόνες που μου αδειάζουν το μυαλό και τη καρδιά. Γελιέμαι από τις υποτιθέμενες προσεχείς εξελίξεις.

Δεσμεύομαι και τέλος. Δεν έχω ανάγκη από κανένα ψέμα, από καμιά παραίσθηση. Με αρκεί η αλήθεια της ζωής μου. Πρέπει να με αρκέσει (χαμηλόφωνα).

Eίναι ωραίο έπιπλο η τηλεόραση, η δικιά μου τουλάχιστον, αλλά ο κινηματογράφος... και μπόλικη μουσική, και λογοτεχνία...

Δώσε Tracy.

4 comments:

Jason είπε...

Οι αναρτήσεις σου είναι συνήθως εκβιασμένες από λύπες και αδιέξοδα, αλλά δεν είσαι έτσι, είσαι ευτυχισμένη, αυτό γιατί δε μας το λες;
Αναμένω ακόμα στο ακουστικό μου για το χαμόγελο που μου υποσχέθηκες στην προηγούμενη ανάρτηση.

zVyk είπε...

Με αδικείς, ή εγώ δεν εξήγησα ικανοποιητικά τον εαυτό μου, αυτή η ανάρτηση προέκυψε από μια καινούργια αρχή σε μια πτυχή της ζωής μου, ή τουλάχιστον από μια προσπάθεια καινούργιας αρχής. Υπόσχομαι η επόμενη ανάρτηση όταν θα προκύψει, να σε αποζημιώσει!;)

Φιλιά πολλά

SKan είπε...

Συνήθως μας αρκεί η αλήθεια της ζωής των αλλονών.
Παράλογο...

zVyk είπε...

Είναι στο χέρι μας, όμως, να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας.