16.4.10

stand by me

Χωρίς αναστολές, με μπόλικο πόνο και πάθος. Δεν έφυγα, ούτε πρόκειται, αυτή είναι η αλήθεια. Μένω ως κάποια άλλη, χαρακωμένη και απογοητευμένη. Τι είναι η αγάπη χωρίς την εμπιστοσύνη; Αναποδογυρίστηκε ο ουρανός και έπεσε, και δεν ήσουν εκεί. Λιγοστό το φως, δε με πληγώνει, μόνο η αλήθεια με στοχεύει. Ήδη έχει τραβηχτεί η σκανδάλη, βλέπω τη σφαίρα παγωμένη μπροστά στα μάτια μου, θα πεθάνω; Δεν έπρεπε να ελπίσω. Κολυμπώ μέσα σε ένα βρόμικο τούνελ που δεν ξέρω αν βγάζει στην ελευθερία. Εναλλακτικές ενορχηστρώσεις μέσα στα ταλαιπωρημένα από τη νευραλγία αυτιά μου, μεταλλάσσεται το μυαλό μου, νέες συνάψεις ξεπηδούν μέσα από το πουθενά. Ίσως κάποια απώλεια ακοής να υφιστάται, αλλά ακούω καλύτερα από ποτέ. "Κραυγή με δίχως ήχο", θα κλέψω πίσω όλες τις μελωδίες που είχα χαρίσει, συγχώρα με.