23.2.10

κρυφά τα βράδυα

Ανακαλύπτοντας την κινητήρια δύναμη του σύμπαντος. Λίγα πρόχειρα ακκόρντα, ένας τζαζ αυτοσχεδιασμός στα πλήκτρα κι απογειωθήκαμε. Συγχώρα με που δεν την καταβρίσκω με το αλκοόλ, μου έχουν χαριστεί, ωστόσο, σπάνια επίπεδα ευφορίας, το ξέρεις. Πώς να διαχειριστώ το χρόνο που δεν έχω αποφασίσει σε ποιον ακριβώς αιώνα αιωρούμαι απάνω... Ολοζώντανα τα τραγούδια μες στο μυαλό μου, από λάιβ περασμένα, που δε θα ζήσω εγώ ποτέ. Να με κάνεις να γελάω, να μη χορταίνω να ακούω τα ατελείωτα καινούργια, δώσε μου, κι ας μη μου αξίζει. Μάθε με ν' αγαπώ τη ζωή... μου χρειάζεται. Θα προσευχηθώ. Θα πιστέψω και θα δω.