25.9.09

Penny Lane

Βαριέμαι τη ρουτίνα, γι' αυτό κάθε βδομάδα την αλλάζω με άλλη. Ανακάλυψα επίσης ότι κατά τη διάρκεια της ημέρας συνεχίζω να τρώω όχι επειδή πεινώ αλλά επειδή δεν έχω ακόμη ανακαλύψει την τέλεια γεύση. Ψάχνω ακούραστα... Κι ας μου 'χει χαλάσει τη ζωή η επιστήμη κι η ψυχοπαθολογία μου. Ήθελα να καταλάβω όμως. Κι είναι περίεργες οι υπερβάσεις, ό,τι και να δώσεις είναι πάντα πολύ λίγο μέχρι που θα απλώσεις το χέρι σου όχι εξαιτίας της ανασφάλειάς σου αλλά παρά αυτήν. Δεν υπάρχει περίσσευμα, μόνο υστέρημα πια. Και μου επιτρέπω να γίνομαι άτσαλη, να ρισκάρω, να μη φεύγω. Λίγοι άνθρωποι αξίζουν το ρίσκο σου, είναι αυτοί που κάποια στιγμή άλλαξαν τη ρότα της ζωής σου. Φταίει που δε θέλω να ξυπνήσω μια μέρα και να πω, "Υπήρξαμε καλοί φίλοι...". Η επιμονή είναι επικίνδυνα κοντά στην κούραση. Αν όμως χρειάζεται; Αρκεί μια dulce pontes για να χάσεις το φως σου και να το ξαναβρεις. Ο συμβατικός χρόνος τείνει να χάσει τη σημασία του... Γιατί, πώς να το κάνουμε, είσαι κομμάτι της Penny Lane της ζωής μου...

Καληνύχτα Κεμάλ,
κι ας μην μπορώ να υποσχεθώ τίποτα για αυτόν τον κόσμο.

6 comments:

Areth είπε...

θυμήθηκα αυτό:
http://www.youtube.com/watch?v=83b_KNcduOk

just me είπε...

all you need is love...
all we need is love...

EiRiNi είπε...

Διαβασα καποια πραγματα στο μπλοκ σου... Εχεις ταλεντο.. Ειναι ολα τοσο ομορφα οπως τα περιγραφεις με τετοια ζωντανια!!! Συγχαρητηρια..!!!

just me είπε...

Γεια!
(σ'το λέω εδώ, γιατί δε μ΄αφήνεις παραπάνω)
:)

Ανώνυμος είπε...

O/H Dolphin είπε...

"Όλα γίνονται τόσο γρήγορα και η επιτάχυνση της καταστροφής με αποδυναμώνει πριν καν το καταλάβω".

Τί εννοείς;

Ανώνυμος είπε...

O/H Dolphin είπε...

Γιατί αποφεύγεις να κοιτάξεις την πραγματικότητα κατάματα;

Η αλήθεια λυτρώνει, ενώ η αναλήθεια πληγώνει.