18.9.09

Απ' τα κουμπάκια ανάμεσα

'Ενα βραχιόλι με κουμπιά και μια βουτιά στο γαλάζιο. Όλα χύμα, μια ανάμνηση ευτυχίας, μαγικής επούλωσης των πάντων. Σκέψεις και λόγια στον αέρα του μυαλού μου, μου χαμογελάνε. Όλα μοιάζανε πολύ μακρινά όσο ήμουνα εκεί κι εγώ είχα βυθιστεί στην ανεμελιά. Δεν υπήρχε θλίψη, μοιάζει σαν ψέμα τώρα. Οι δρόμοι ήταν υπέροχα ατελείωτοι κι άνθρωποι πιο απλοί, πιο τραγουδιστοί. Οι ήχοι και οι γεύσεις, οι αγαπημένες μου αισθήσεις σε μια έκσταση απίστευτη. Είχα αγκαλιάσει την Αριστοτέλους και δεν έλεγα να την αφήσω, με τη Ναυαρίνου γίναμε ένα. Και δεν υπήρξε καμιά σκιά σε καμία στιγμή, μόνο φίλοι με βλέμματα αφελή και φωνές τρυφερές. Ήταν όλα διαφορετικά αλλά δεν υπήρχαν συγκρούσεις, το γαλάζιο τέμπλο, η λευκή κρέπα και ο πολύχρωμος χαρταετός του Θανάση ταίριαξαν σαν να ήταν φτιαγμένα για να ζήσουνε για πάντα μαζί. Έμαθα πως είναι πρόβλημα το να μην έχεις πρόβλημα, συνειδητοποίησα πόσο κομμάτια είχανε γίνει όλα μέσα από την ατελείωτη αγωνία, μέσα από το μπόλικο αύριο και το καθόλου τίποτα. Δεν ξέρω αν ζω σε λάθος χώρα η πραγματικότητα, θέλω όμως να την φτιάξω λίγο αλλιώς, να την αγαπάω παραπάνω. Έκλεψα και λίγη αστερόσκονη για να μην ξεχνώ, έναν μικρό πρίγκιπα που τον κουβαλώ πάντα μαζί μου.
υ.γ. Είμαι πάντα μαζί σας, σε κάθε κιθαροβραδιά και συναυλία...

5 comments:

La Dona Catalana είπε...

..likes this!

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Οι άνθρωποι ήταν πιο τραγουδιστοί! Τι ωραία... Μέρα καλή

YoryiA είπε...

Θεσ/νίκη? Ωραία είναι, χρόνια έχω να πάω. Ο κόσμος για μένα είναι φτιαγμένος από όμορφα τοπία και πολύ άσχετο/αδιάφορο υλικό και τελικά στη μνήμη μένουν μόνο τα όμορφα τοπία.

CU

Ανώνυμος είπε...

Ο/Η Dolphin είπε...

η αδυναμία είναι δυνατότερη από τη δύναμη, το νερό είναι δυνατότερο από το βράχο, η αγάπη ισχυρότερη από την ισχύ...

Φιλιά.

Ανώνυμος είπε...

[ερμαν εσσε, σιντάρτα, σ.116, εκ. Καστ].