27.8.09

πάρ' το αλλιώς

Μια ιδέα εγκαταλείπει βίαια το κεφάλι μου... Απομένει μονάχα μια υποψία της. Δεν μπορώ να παλέψω, παραδίνω τα όπλα που αρνήθηκα από καιρό. Δίπλα μου οι άδειες θέσεις των φίλων που ξέχασα και με ξέχασαν. Έχουμε πνιγεί όλοι μέσα στη λήθη αλλά κάποια συναισθηματικά κενά φαντάζουν ανυπέρβλητα μέσα στο συνωστισμό της ζωής μας. Κοιτάς κάποιους ανθρώπους και ζηλεύεις την ελευθερία τους. Όταν, όμως, τους πλησιάσεις βρωμάνε κλεισούρα. Τόσα βράδια και τόσες λέξεις που λησμόνησα... περίμενα κάθε φορά μέχρι το πρωί αλλά στο φως όλα σβήνανε. Μόνο οι αλμυρές σταγόνες πάνω στα μάγουλα ενθυμούνται, σε επισκέπτονται αιφνίδια, εκεί που νομίζεις πως όλα είναι υπό έλεγχον. Το στομάχι σου σε πρόδωσε άσχημα απόψε, και σκέφτεσαι πως και Εκείνος θα σε εμέσει γιατί ακόμη δεν μπόρεσες να αγαπήσεις θερμά... Τι να γίνει, ίσως ποτέ σου να μην τα καταφέρεις.

1 comments:

Ανώνυμος είπε...

Ο/Η Dolphine είπε:

http://www.youtube.com/watch?v=qgUL3ut4gyQ