19.4.09

Χριστός ανέστη, αληθώς.

Κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του μια σιωπή. Οι σιωπές είναι άπειρες γιατί δεν πεθαίνουν -όπως ούτε και οι άνθρωποι- αλλά οι αναγνώστες ελάχιστοι, χαμένοι σε μικρές στιγμές που δεν αποτυπώνονται. Για να διαβάσεις μια σιωπή χρειάζεται να κρατήσεις την καρδιά που πονάει χωρίς να αφήσεις ούτε στάλα αίμα να χυθεί, να τη φιλήσεις και μετά να τη βάλεις προσεχτικά στη θέση της. Είναι αναπόδραστα βουβές οι σιωπές αν και λαλίστατες στην προσπάθειά τους να κρυφτούν απ' τα αδιάκριτα βλέμματα. Μπορείς να τις δεις καθαρά μόνο όταν αφεθείς στην αιωνιότητα... όπως τα λουλούδια του αγρού και τα πετεινά του ουρανού. Και χρειάζεται να αφουγκραστείς για να δεις.

υ.γ. Μην ξεχνάς αυτούς που σε συγχώρεσαν... μην Τον ξεχνάς.

1 comments:

Aντώνης είπε...

Προσπαθώ να θυμάμαι! Χριστός Ανέστη!