29.3.09

"ζωή που γδέρνει"

Τα εντυπωσιακά εκλείπουν. Όποιος/Ό,τι σε γοητεύσει, ενδέχεται να σε απο-γοητεύσει. Προσπαθείς να πιάσεις το άπιαστο, να το κλείσεις μέσα στην τρύπια σου καρδιά. Μα πώς; Ξεχνώ, θυμάμαι. Χύμα τα λόγια και οι σκέψεις στεγνές και επαναλαμβανόμενες. Αν δε διέκρινες, δεν αγάπησες. Κοιτάζω τα ποτήρια και περιμένω να ανθίσουν, ξεχνώ πως δεν έχω τίποτα δικό μου. Αδειάζω αλλά δεν αλαφραίνω. Δεν αξίζω τον κόπο, δεν μπορώ να δώσω μορφή. Γιατί βιάζομαι; Γιατί βιάζομαι. Καταφάσεις, επιφάσεις, αποφάσεις, αποφάνσεις. Υπάρχει ειλικρινεία; Τη στιγμή που κοιτάζεις τον καθρέφτη εννοώ. Βλέπεις καμιάν αλήθεια; Καμιά. Όχι, μία, την περιδεή μου (α)διαπερατότητα. Μα όχι, δεν είμαι λυπημένη.

υ.γ. Ρίχτα όλα στο συρτάρι, κλείδωσέ το και πέταξε το κλειδί.

5 comments:

just me είπε...

...και χρόνος που γιατρεύει.

Και λυπημένη, όχι δεν είσαι. Κανείς που γράφει έτσι δεν πρέπει να είναι λυπημένος. Και άλλο " η ώρα της νύχτας" κι άλλο η ώρα που νυχτώνει _κι ας είναι κι η σωστή.

(κι ευχαριστώ για το link _δηλαδή για το "δέσιμο")
:)

zVyk είπε...

Αχ, απορώ τι θα 'λεγε ο σαρτρ αν διάβαζε καμιά από τις αράδες μου!:D

Ανώνυμος είπε...

Το δελφίνι είπε:
Εσύ η ίδια είσαι και αυτό που σε γοητεύει και αυτό που σε απογοητεύει!
Πάρε την τσάντα σου και πάμε... γρήγορα...
Πιάσου από το πτερύγιό μου, εγώ θα σε οδηγήσω, και πάμε...
Εκεί που είναι η προσφορά...
Εκεί που είναι το λυώσιμο...
Φιλιά

in the sky είπε...

Γιατι βιαζεσαι-αρκει που σε γοητευσε εστω και για μια στιγμη.

γιατι ολα,ολα για μενα ειναι στιγμες.αν δεν αγαπησεις δεν διακρινεις.-φτιαξε την μη λυπη σου κοκκινο μπαλονι και καντην χαρα.

αυτο μονο:)

Roadartist είπε...

Καλά τα λες..
Καλησπέρα..