12.3.09

9 crimes

Με χαλάει που πρέπει να το περάσω όλο αυτό στα γρήγορα. Μου τη σπάει να μου χαλάνε τη χαωτική σχέση μου με το χρόνο. Δε θυμάμαι να ξαναείδα το ρολόι να γυρίζει τόσο γρήγορα και να μην ξέρω από πού να πιαστώ. Προσπαθώ, προσπαθώ αλλά μόνο νερό υπάρχει γύρω μου και κάνω μια τρύπα που θα εξαφανιστεί σύντομα, μαζί με μένα. Ο καθένας το χαβά του κι εγώ όπως πάντα να ξεφεύγω από την πραγματικότητα πατώντας σε εξαναγκασμένα συναισθήματα και σε θολά όνειρα. Τι φταίω όμως αν το αμάξι μεταμορφώνεται σε αερόστατο και όλο με πηγαίνει άλλου; Δεν το ξερα πως είναι τόσο δύσκολη η ανηφόρα και κατρακυλώ από τη μια έκπτωση στην άλλη. Δεν αισθάνομαι καθόλου σουρεάλ απόψε, απλά μόνη μαζί με τα εγκλήματά μου, που φαντάζουν πολύ θανάσιμα αυτή τη φορά, σα μια κατεστραμμένη γκουέρνικα.

ό,τι προηγήθηκε...

ανθρώπων έργα
Το πιο μεγάλο ψέμα ήταν τα κίνητρά σου γλυκιά μου. -Το ξέρω, σε ενοχλεί το γλυκιά μου, δεν μπορεί, όμως, να γίνει πια αλλιώς.- Άργησε να φύγει το γλοιώδες περιτύλιγμα τους... αν και βέβαια εσύ από την αρχή ήξερες την αλήθεια. Έπρεπε να πέσεις ξάνα μέσα στο πιο μοναχικό πηγάδι της ψυχής σου για να θυμηθείς. Μπουρδουκλώθηκαν οι ήχοι και οι αναμνήσεις. Δεν έχει κάθε τραγούδι το σημάδι του. Μετατρέπονται όλα σε παρτιτούρες. Οι νότες χορεύουν και μπήγονται μέσα στο κεφάλι σου. Το ξέρω, δεν αντέχεις να περπατήσεις τη υπερφύαλη συνειρμική διαδικασία που σου υπαγορεύουν. Στην προσπάθεια, ωστόσο, γίνεσαι κάτι χειρότερο από αυτό που παλεύεις να αποφύγεις. Ντύνεσαι την πανοπλία σου, δαγκώνεις τα χείλη και γυρίζεις τις κόρες των ματιών προς τα μέσα... Επιτέλους όμως! Πέταξε τα παπούτσια και περπάτησε ξυπόλητη. Τα βλέπω κι εγώ τα γυαλιά χάμω, ναι, το ξέρω πως φοβάσαι, μα το θες κιόλας. Μην κλαις γλυκιά μου, είσαι ροκ, κι αυτό δεν μπορούνε να σ'το πάρουνε. Εσύ σ'το παίρνεις, εσύ και μόνο εσύ.

fake plastic trees
Κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι για λίγο τη ζωή μου χωρίς υποχρεώσεις. Ποιος θα το λεγε πως εκεί που λέω ότι πάνε να τελειώσουν ίσως και να αυξηθούν... Θέλω απόψε να πάω cinema. Μα δεν μπορώ, ούτε και απόψε. Κλειδώνομαι μέσα σε ένα ντουλάπι, κρατάω το βιβλίο ανάποδα και προσπαθώ να διαβάσω. Τα μάτια μου κλείνουνε. Ο νους μου έχει πάει για διακοπές και το σώμα μου τα 'χει παίξει προσπαθώντας να τα βγάλει πέρα μονάχο του. Είναι σκληρό αλλά είναι και ωραίο να είσαι βιοπαλαιστής, να παλεύεις με τη ζωή σου, με τα όνειρά σου. Δεν ακούω τους στίχους, λίγη σημασία έχουν πια, η μελωδία είναι που χάραξε τη ζωή μου, που με κράτησε στα πόδια μου, που έδωσε χρώμα στην ελπίδα μου, που βέβαια, δεν ήταν άλλη από Εκείνον. Με ονειρεύομαι μια αόρατη κουκκίδα πάνω στον συμπαντικό χάρτη και όλα μοιάζουν ομορφότερα...

και αυτό που έπεται... δεν ξέρω ακόμη... λίγο αργότερα

4 comments:

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Πάντα είμαστε μόνοι με τα εγκλήματά μας. Όσο για το δρόμο, εφόσον τον διαλέξαμε οι ίδιοι, πρέπει να υπομείνουμε και τις δυσκολίες του. Μέρα καλή

Christine, the Elf είπε...

Στην παρούσα φάση, δε θα μπορούσα παρά να πω ότι συμφωνώ με την τελευταία φράση ειδικά, αυτή που επισήμανε και ο Λάκης Φουρούκλας...

Τις καλημέρες μου...

just me είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
just me είπε...

(Προσπαθώ, προσπαθώ αλλά μόνο νερό υπάρχει γύρω μου και κάνω μια τρύπα που θα εξαφανιστεί σύντομα, μαζί με μένα)

Water, water, every where,
And all the boards did shrink ;
Water, water, every where,
Nor any drop to drink.



(Δεν αισθάνομαι καθόλου σουρεάλ απόψε, απλά μόνη μαζί με τα εγκλήματά μου)

Alone, alone, all, all alone,
Alone on a wide wide sea !
And never a saint took pity on
My soul in agony.


The Rime of an Ancient Mariner"
by Samuel Talylor Coleridge

...καθώς βλέπεις, όλοι και πάντα _όπως είπε και ο προλαλήσας Λάκης Φουρουκλας_ είμαστε μόνοι καταμεσής του ωκεανού μ΄ ένα νεκρό άλμπατρος που, αν δεν το έχουμε σκοτώσει με τα χέρια μας, στην καλύτερη έχουμε συμβάλει στη θανάτωσή του. Και τι μένει από όλο αυτό; Θα το διαπιστώσεις κάποτε (στην ώρα του):

He went like one that hath been stunned,
And is of sense forlorn:
A sadder and a wiser man
He rose the morrow morn.


Σε φιλώ, μικρή.

16 Μάρτιος 2009 3:10 μμ