27.9.08

little girl blue

Ονειρεύτηκα, κι εκείνη την ίδια στιγμή ήξερα πως ό,τι πληρώθηκε στον κόσμο του ονείρου είναι καταδικασμένο να μη δει ποτέ το φως της πραγματικής -και ποιος μπορεί να ισχυριστεί πως μπορεί να τη διαχωρίσει από αυτή του ονείρου;- ζωής. Στη ζωή συμβαίνει μονάχα ό,τι μπόρεσει να γλυτώσει από τη φαντασία μου.

Τι επίθετα να φορέσω στη ζωή μου και τι ουσιαστικά να αναρτήσω στο μέτωπό μου; Για μια ακόμη φορά, για μια φορά ακόμη θέλω κάτι παραπάνω από αυτό που μου προσφέρω. Τι είναι πιο σημαντικό; Ένα ωραίο φωτιστικό ή μια βαλίτσα στο χέρι; Μη βιαστείς να απαντήσεις, δεν υπάρχει τίποτα προφανές πια. Χαμογελάς. Γιατί δε βλέπεις την κερκόπορτα διαφυγής. Η κάθε πορτούλα σε οδηγεί μέσα σε πιο ασφυκτικά τείχη.

Έβρεξε, μα δε χάρηκες. Και τώρα ο άνεμος σε παίρνει στα χέρια του και σε κάνει δικό του λάφυρο. Καλά να πάθεις, είχες το νερό μέσα στις παλάμες σου και δεν το εκτίμησες. Έχω τόσα πολλά πράγματα να κάνω που ζαλίστηκα, αδυνατώ να κοιτάξω γύρω μου. Για να τα προλάβω κινούμαι όσο πιο αργά μπορώ. Ανοίγεις το παράθυρο αλλά δε βλέπεις ουρανό, μόνο ένα χελωνάκι να κινείται γεμάτο αγωνία μέσα στον αδυσώπητο άνεμο.

Θα αγοράσω χαρταετό και θα επιβιώσω προσωρινά. Θα σκοτώσω τη φαντασία που με πλήττει ψυχρά και αλύπητα. Μη μειδιάς σκωπτικά, λάφυρο του ανέμου δε θα μείνω. Αν ο Πινόκιο μπόρεσε να κόψει τα νήματα θα μπορέσω κι εγώ. Θα αγαπήσω τη βροχή ξανά κι αυτή ξανά θα έρθει όταν ακούσει ένα πρελούδιο. Ίσως και να γεννήθηκα σε λάθος εποχή, όμως ένα μπλου(ζ) κορίτσι είναι έξω από εποχές. Και η ομορφιά δεν ήταν ποτέ κάτι εξωτερικό. Επένδυσε στην εκφραστικότητα της ερμηνείας και δε θα χάσεις.

3 comments:

anypopti είπε...

χμμ.... μου θύμισες έναν διάλογο που είχε ο διάβολος με μια γυναίκα στο βιβλιο που διαβαζω αυτην την περιοδο, της έλεγε: "οκ χαλάρωσε, δεν τρέχει τπτ, μην τρομάζεις... δεν θα σου κανω κακο γιατι ειμαι ο ιδιος και γνήσιος διαβολος. και στην τελική δεν κανω κατι μεμπτό, δεν διαφθείρω... απλά εξάπτω την φαντασία των ανθρώπων!

γι αυτο κι εσύ μην σκοτώσεις "τη φαντασία που σε πλήττει ψυχρά και αλύπητα"

χαιρετω!

Αnnelie είπε...

"Στη ζωή συμβαίνει μονάχα ό,τι μπόρεσει να γλυτώσει από τη φαντασία μου."

Aγαπημένη μου φίλη να ήξερες πόσο τη νιώθω αυτή την πρόταση...στο πετσί μου.

btw το μήνυμα σου καρφίτσωσε στο στόμα μου ενα χαμόγελο ανεξίτηλο και με γέμισε με ζεστασιά.σ'ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.
μουτσ

JoaN είπε...

Ανοίγεις το παράθυρο ν αλλάξει ο άερας... σαλαλαλα

Επένδυσε στην εκφραστικότητα της ερμηνείας και δε θα χάσεις.->οκ, πες το κι εγίνεεε σαλαλα