14.9.08

It's all over now baby blue...

Ανακοίνωση: αυτό δεν είναι καινούργιο μπλογκ. Είναι το παλιό, με νέο όνομα, νέα διεύθυνση, νέο ψευδώνυμο, νέο τέμπλειτ. Τόσο απλά.


Τις προάλλες μιλούσαμε με τον Ιάσωνα και λέγαμε πόσο αγαπάμε τους δρόμους... Μαζί με τους δρόμους συνειδητοποίησα πως αγαπάω κι άλλα πράγματα τα οποία ξαφνικά εμφανίστηκαν εδώ. Βασικά δεν είμαι καλή στο να διαχειρίζομαι τις απώλειες όμως ταυτόχρονα σταθερά μου είναι η αλλαγή και ένιωσα αυθόρμητα την ανάγκη να αλλάξω (μικρές αλλαγές φέρνουν τις μεγάλες, έτσι αξίπιτερ; ;)) αυτό το μπλογκ. Επί της ουσίας δεν έχει και τόση σημασία και ίσως στην τελική διατηρήσω το γκλούμι, μπλου και καλά κουλτουρέ ύφος μου. Όμως στη ζωή μου αλλάζουνε πράγματα, αλλάζω εγώ η ίδια και όπως είπα και στη Μάρθα, λέω να συνεργαστώ με την πραγματικότητα γιατί μόνο έτσι ίσως βγάλω άκρη.

Ένιωσα μια στενοχώρια διώχνοντας την kiara και διαγράφοντας το ...εγίναμε το λάφυρο του ανέμου... Εδώ που τα λέμε, αντικατέστησα ένα στίχο του Καρυωτάκη με βλακείες δικές μου και ταυτόχρονα από το όνομα μιας πριγκήπισσας, της κόρης του βασιλιά των λιονταριών, κατέληξα με ένα ζβουκ. Αλλά τι να γίνει, το τελευταίο ποστ ίσως ήταν προφητικό, όλα έρχονται και παρέρχονται, και είναι καλό, είναι καλό να γεννιούνται καινούργια πράγματα. Εξάλλου, το ζβουκ είναι το όνομα που μου έδωσε η φίλη μου η Άννα και σημαίνει ήχος στα ρώσικα. Κάτι που το συνδέεις με την αγάπη ενός ανθρώπου δικού σου, δεν έχει τελικά περισσότερη σημασία; Αλλά ακόμη και οι χαζομάρες που έβαλα για τίτλο είναι εγώ. Και όπως μου είπε και η καλή μου η Περσεφόνη, το λάφυρο του ανέμου ήταν, ε το πήρε ο άνεμος. Βέβαια, υπογείως το λάφυρο αλλά και η kiara δεν έχουν φύγει, το παλιό είναι μέρος του καινούργιου κι εγώ δεν έχω αποτελειώσει το διαστημόπλοιό μου.

...not exactly over!;)

υ.γ. Ο Dave μού είπε ότι άρχισε να εμπιστεύεται περισσότερο τα σημάδια από τους ανθρώπους. Ίσως το κάνω κι εγώ αν και αρχικά αντέδρασα με μια φάση του στιλ, "Μα ο άνθρωπος είσαι εσύ.". Όταν όμως μου απάντησε, "Και ποιος σου είπε ότι εμπιστεύομαι τον εαυτό μου;", κατάλαβα πως την είχα πατήσει.

7 comments:

zVyk είπε...

Ούτε ένας καλός λόγος ε;
:(

zVyk είπε...

Νόου πρόμπλεμ, σπαμάρω κι εγώ τον εαυτό μου!:P

Manolis a.k.a. Tranquilius είπε...

ελα μη χαλιεσαι! εχω να πω οτι ειναι πολυ ομορφο το νεο σου στεκι!

zVyk είπε...

Αχ, τι καλός!:D

Πάντως, όποτε θέλετε template-lifting προσφερόμεθα! Έχουμε πείρα στο επάγγελμα(Ρωτήστε στη ροδοζαχαρένια παραλία!).:P

Αnnelie είπε...

Καλορίζικο zvyk μου, με υπέροχα γραψίματα (πράγμα σίγουρο δηλαδή)!!

Πολύ με συγκίνησαν ρε αυτά που έγραψες περί αγαπημένων ανθρώπων! Στέλνω φιλί ξεγυρισμένο! :-*

(me feel so proud:-P)

JoaN είπε...

axa! Πατώ με το δεξί. Κρατώ αυτή την φράση :"λέω να συνεργαστώ με την πραγματικότητα γιατί μόνο έτσι ίσως βγάλω άκρη."
και απλά υπογραμμίζω την φράση αυτή "δεν είμαι καλή στο να διαχειρίζομαι τις απώλειες".

to_koritsi_pu_i8ele_polla είπε...

αχ αυτό στο τέλος τι ωραίο.. ο διάλογος άι μην..

ρε χαζούλι, αμέσως "ούτε ένας καλό λόγος?"!! εγώ στην αρχή δεν έγραφα γιατί το θεώρησα ενδιάμεσο ποστ, ξέρεις το πάνω στη μετάβαση..

α και παιδιά ναι, όποιος παρακολουθεί το μπλογκ μου, να ξέρετε πως και οι 128765349578230 εμφανίσεις που έχει αλλάξει είναι έργο του ζβουκ από δω!!