19.9.08

...γιατί, αχ γιατί...

Οι ερωτήσεις είναι περισσότερες από τις απαντήσεις. Η φαινομενολογική σου εμπειρία δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια, θα κυνηγά πάντα αναγκαστικά μια δευτερογενή αναφορικότητα που να την εκθέτει αναπόδραστα στον κόσμο. Σε κάνει να κλαις αυτή η σκέψη μαζί με ανάκατες αναμνήσεις. Η αλληλεπίδρασή μου με τον κόσμο είναι διάφανη. Τίποτα δεν παρεμβάλλεται ανάμεσα σε μένα και μια τηλεόραση. Οι σαπουνόπερες δεν είναι κακές, ποτέ δεν ήταν. Μόνο που μου δηλητηριάζουν το μυαλό. Είμαι χαρούμενη; Όχι. Αλλά γιατί; Το υπεραστικό σε ένα αδιάκοπο ριπλέι. Όμως γιατί; Τι είναι αυτό που υπάρχει μέσα στο νου; Είναι άυλο, μήπως απλά ιδιότητες της ύλης; Ο κόσμος δε μου φαίνεται απόλυτα φυσικός, και άρα ποτέ δε θα γίνω επιστήμονας.

Ίσως να μην εκπληρωθούν ποτέ τα όνειρα. Η νόηση, το συναίσθημα υπάρχουν λέει ο ριζοσπαστικός συμπεριφορισμός. Παρόλα αυτά δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως αιτίες συνεχίζει. Ονειρεύονται, συγγνώμη, στοχεύουν κάποια στιγμή να τοποθετήσουν τον άνθρωπο μέσα στο απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλον όπου θα μπορούν να προβλέψουν και να τροποποιήσουν και την τελευταία του κίνηση. Είσαι ένα ερέθισμα για μένα; Μονάχα αυτό; Ακόμη ένα σημείο μέσα στο περιβάλλον μου που με επηρεάζει; Υπάρχουν κι άλλα: δεν υπάρχει ελπίδα, είναι μονάχα το ένστικτο της επιβίωσης μέχρι να επέλθει η μαθημένη αβοηθησία. Και κάποιοι άνθρωποι που υπερέβηκαν τον κόσμο τους; Που επηρέασαν την ιστορία; Ε αυτοί προήλθαν από κάποια τυχαία μετάλλαξη. Και όπως οι μαύροι μεταξοσκώληκες πάνω σε άσπρους κορμούς δε θα διαιωνιστούν ποτέ, ούτε και αυτοί επιβιώνουν ανάμεσα στους αιώνες. Αυτά, από μια από τις τελευταίες συμπεριφορίστριες που απέμειναν στον κόσμο. "Οι πρώτοι συμπεριφοριστές ξόδεψαν μισό αιώνα να σκέφτονται για να μας πείσουν ότι δε σκεφτόμαστε." Αναρωτιέμαι πόσους αιώνες θα ξοδέψουν οι καινούργιοι για να μας πείσουν ότι μια σκέψη είναι μονάχα αιτιατό και ποτέ αιτία. Και όλα αυτά γιατί; Για να κάνουμε επιστήμη.

Δεν μπορώ να καταλάβω τον κόσμο, ούτε και μένα όσο κι αν αυτοκοροϊδεύομαι. Είναι επιτεύξιμος ένας καινούργιος εαυτός; Μονάχα αν υπάρχει Θεός. "Αυτός που ονόμασε εκείνο το σωματίδιο, σωματίδιο του Θεού, είναι μεγάλος ηλίθιος. Και είναι ηλίθιος γιατί αν οι επιστήμονες φτάσουν στις απαντήσεις που θέλουν, θα μπει και το τελευταίο καρφάκι στο φέρετρο του Θεού. Και θα τα καταφέρουν, δεν υπάρχει περίπτωση.". Νομίζω πως υπάρχει, τόσο η περίπτωση, όσο και ο Θεός. Και δεν ξέρω αν η σκέψη μου είναι επηρεασμένη από την καρτεσιανή φιλοσοφία, αλλά πιστεύω πως το άυλο αν και έξω από το χωρόχρονο μπορεί να αλληλεπιδράσει με το υλικό. Η συνείδηση, η φαινομενολογική εμπειρία, είναι το τελευταίο μεγάλο μυστήριο. Θα λύθει;

Δίνομαι στην ψευδαίσθηση του οφθαλμού του νοός και κοιτάω συντριβάνια, δρόμους με παραδοσιακές λάμπες, ακουμπάω μωβ φύλλα και μυρίζομαι αλμυρή γύρη, ακούω ήχους που μου είναι αδύνατό να διακρίνω. Είναι πολύ απλός ο κόσμος, πολύ απλός. Το πα και παλιά αυτό έτσι; Πιθανώς να το ξαναπώ. Έχω την ανάγκη για μια διαφορετική ιστορία. Πειράζει που τα όνειρά μου είναι τόσο αλλιώτικα από τα δικά σας; Θέλω να κοιμηθώ πάνω σε ένα παγκάκι παρέα με ένα πανσέ και να ζω κάνοντας το μίμο στην Covent Garden. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σένα, και αυτό μου τρυπά την καρδιά, βουρκώνουν τα μάτια μου που δεν ξέρω τι σου συμβαίνει, πάω να σκεφτώ πως δεν είμαστε φίλες πια. Όμως κεμάλ μου το ξέρω, το ξέρω πως δεν είναι έτσι. Κι εγώ, μπορεί απόψε να κοιμηθώ για μια ακόμη φορά πάνω στο σκληρό κρεβάτι μου, μα θα ναι η σκέψη μου ανάλαφρη όσο το είναι μου. Καληνύχτα, θα μαι κοντά σου όταν με θες.

...πώς να μην...

6 comments:

alisman είπε...

Όπως ο έρωτας είναι πάντα ανώτερος απο τα ερωτόλογα έτσι και το αίτιο είναι κατώτερο απο το αιτιατό.

καλή σου μέρα.

JoaN είπε...

Δεν παίρνεις πια, δεν παίρνεις πια, να πεις πως μ' αγαπάς
δεν παίρνεις πια να δεις αν ζω ή αν χώρια σου πεθαίνω
κι εγώ σωπαίνω στο καλώδιο του ΟΤΕ και στο ποτέ σου απαντώ
και περιμένω διαρκώς σαλαλαλα ουφφ...

La DoNa CaTaLaNa είπε...

..κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί..

Λειβαδίτης :)

Jason είπε...

Το βασικότερο που θα κρατήσω (για πολύ καιρό νομίζω) από ένα πολύ σπουδαίο κείμενο, είναι αυτό σχετικά με τη σκέψη, αιτιατό ή/και αιτία.

Kiara, γράφε, όσο μπορείς και όσο σου βγαίνει γράφε, βγαίνουν πολύ σπουδαία πράγματα εδωπέρα.

YoryiA είπε...

Χαχα, η Kiara μεταμφιεσμένη σε τέρμα του αλφαβήτου.

Anyway, ούτε καν εμένα δε μου φαίνεται απόλυτα φυσικός ο κόσμος, αυτός ο τεράστιος αριθμός συμπτώσεων, τυχαίων αντιδράσεων, κινήσεων και δυνάμεων είναι ό,τι πιο σουρρεαλιστικό μπορεί να παίξει.

(sorry, μέχρι την πρώτη παράγραφο διάβασα)

CU

zVyk είπε...

Το μόνο που μπορώ να πω σε αυτή τη φάση είναι ότι κάποια στιγμή θα δείτε και τη συνέχεια όλης αυτής της καμένης αναζήτησης.
:)