22.5.08

'living is easy with eyes closed'

Και τα τεκταινόμενα παίρνουν μια απρόσμενη τροπή, και τα πράγματα μια περίεργη θέση που όμως τελικά ίσως να είναι η δικιά τους, η σωστή... κι εσύ συνειδητοποιείς ότι η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία δεν είναι παρά οι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος, καταδικασμένες να μην ειδωθούν ποτέ ναι μεν, αλλά και ευλογημένες να ξαποσταίνουν πάντα η μια πάνω στην πλάτη της άλλης... Έτσι, ρίχνοντας το νόμισμα, όποια πλευρά και να έχει την τύχη ή ατυχία να σε αντικρύσει τελικά κατάματα, γνωρίζεις καλά πως εξακολουθεί να στηρίζεται πάνω σε αυτή που σκονίζεται μέσα σε ένα απροσδιόριστο σκοτάδι... Έτσι, όταν σε καταβάλει η απαισιοδοξία, ξέρεις πως το μέρος της που ακουμπάει στο χώμα είναι αισιόδοξο... αλλά και όταν, όλα ροδίζουν και σε κάνουν αισιόδοξο, εσύ χαμωγελάς κοιτάζοντας κάτω, ξέροντας πως μόνο αν κοιτάς χαμηλά μπορείς να ελέγξεις το πόσο ψηλά θα φτάσεις...

Εντάξει, το συνειδητοποίησες, οι αισθήσεις σου κοιμούνται ακόμη, όμως, το τιμόνι εφευρέθηκε για να αλλάζεις ρότα κάθε που δε γουστάρεις την ακτή που αντικρύζεις φθονώντας αυτούς που γελάνε χωρίς να σκέφτονται πολύ, και καταλήγοντας να αγκαλιάζεις τη σκέψη σου ακόμη πιο σφιχτά... γιατί η δράση δεν είναι παρά σκέψη εγγεγραμμένη στο σώμα.

2 comments:

Αnnelie είπε...

Γιατί να λατρεύω τόσο τις μεταφορές σου;;;;; :-)

kiara είπε...

σματς!:)