27.5.08

images of broken light

Εντάξει, it's there, it's your world, well not exactly but anyways... The point is that no matter what, you get back on to your feet...

Well, you are X, you are Mr X and you have this point of view. Oh, and you are Y, Mrs Y, oh my, and you have that point of view. And my question is, where is the window huh, I wanna see the world for myself! I'm sick of listening what you have to say, but still, never sick enough! Why on earth do I always listen to you everybody? Why? You might be right fellow, you might be right too girl! But what about me? What about what I think? Why is that when we refer to ourselves we always use a capital letter, why couldn't it be just another small, tiny i? Why does it have to be a great, big I if I'm never gonna listen to my heart? -Huh? Yes, you the clever self-centric girl, yes you! Ok, your heart is important, everyone's heart is important, you wouldn't be breathin' without it, but this is just what is all about. Listen to me, you have to be practical, cynical, brutal. - i should, shouldn't i...

Πόσες, μα πόσες φορές, είχα αυτή την περίεργη αποσυνδετική εμπειρία... σκέψου, είσαι εσύ, και πάντα θα είσαι εσύ, και φαντάσου ξαφνικά ότι είσαι κάποιος άλλος, και μετά κάποιος άλλος... και πως εσύ ξαφνικά δεν είσαι εσύ, αλλά είσαι ο άλλος, ο τρίτος, καλά, αν θες μην το δοκιμάσεις, δεν τίθεται θέμα, εξάλλου δε φημίζομαι για το πόσο ισορροπημένο άτομο είμαι.

Ο καθένας, έχει μέσα στο κεφάλι του έναν κόσμο και προσπαθεί να τον προμοτάρει στους άλλους, κάποιοι το παίζουν εκ του ασφαλούς, έχουν ένα σταθερό τάργκετ γκρουπ με σταθερές απόψεις, και αλληλοπρομοτάρουν τον κόσμο τους. Εντάξει, κάποτε οι καταστάσεις περιπλέκονται, ερχόμαστε σε σύγκρουση, ανοιγόμαστε σε άλλους κόσμους, γιατί ρε παιδί μου εξάλλου, όλα καλά, το τρώνε το ρύζι οι κινέζοι, να μη δοκιμάσω να το πουλήσω και κάπου αλλού; Σκουραίνουν τα πράγματα τότε αλλά αποκτά και ενδιαφέρον... Όπως και να 'χει, μεγαλώνοντας σταθεροποιούνται οι καταστάσεις, καταλαβαίνουμε ότι το ρίσκο δεν έχει ουσία, τα λεφτά πάνε στα λεφτά και αν έχω λεφτά, έχω... αν όχι, ταφ λακ. Οι κόσμοι όμως μπλέκονται, συνεχώς μπλέκονται, γιατί οι νεαροί καμικάζι εκ των πραγμάτων υπάρχουν, είναι βλέπεις αυτή η ηλικιακή φάση που δεν μπορούμε να την αποφύγουμε μέχρι να φτάσουμε στην κατάλληλη ηλικία και στον κατάλληλο φορμαρισμένο τρόπο σκέψης.

Και εδώ είμαι εγώ, εντάξει, και τίποτα να μη μου πεις, είμαι εδώ, έτοιμη να αγοράσω και σε ακούω, σε ακούω προσεχτικά, κι εσύ μου σφηνώνεις μια σκέψη μέσα στο μυαλό που με τρομάζει, και προσπαθώ να καταλάβω, και ενοχοποιούνται όλα μέσα μου ξανά, όμως δε δοκιμάζω ποτέ τίποτα, δεν κάνω πραγματικά πειράματα, μόνο simulations, και βλέπω. Προσπαθώ να σου βάλω μια σκέψη άλλη τώρα, πίσω στο δικό σου κεφάλι, μα εσύ δε θες, κανένας δε θέλει, κι εγώ μαζεύω ολωνών τις σκέψεις μέσα στο μικρό μου κεφάλι και αυτό γίνεται μια σούπα, μια χαωτική σούπα με άθλια γεύση... και όλα χάνουν το νόημά τους, γιατί όταν το δοκιμάζεις όλα, οι γευστικοί σου κάλυκες τα παίζουν... κι εσύ τότε τι κάνεις, τι;

Κλείνεις το φως και κλαις, και λες, δε με νοιάζει, δε με νοιάζει καθόλου που τα δάκρυα είναι μπανάλ, δε με νοιάζει καθόλου που δεν ταιριάζω σε κανένα από τα γκρουπάκια σας, κι ας με νομίζετε όλοι δικιά σας, δε με νοιάζει καθόλου που μπορεί όλο αυτό να είναι απλά το δικό μου placebo... Καταβάθος, το ξέρω, I'm not that special αλλά μπορεί να με κάνει να νιώθω καλά το να το σκέφτομαι, και ενόσο η νοσηρότητά μου δεν ενοχλεί κανένα, would you mind if I keep it? Τελικά τα λόγια, οι λέξεις δεν είναι τίποτα, σήμερα αγαπάω αυτό και μισάω εκείνο και χθες το αντίστροφο, και αύριο τα ανακατεύω ξανά... πού ξέρω αν αύριο θα είμαι ζωντανή για να πω τη λέξη που με περισσή φροντίδα μεγάλωνα μέσα μου; Και πού ξέρω τι είναι αγάπη, ή τι είναι έρωτας, και πού ξέρω ποιος τελικά έχει δίκιο; Απλά ξέρω πως, να, πως χάθηκα πάλι και πως αυτό που με πραγματικά βασανίζει, θέλω να το κρατήσω για μένα...

2 comments:

JoaN είπε...

Μου άρεσε, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μπόρεσα να σε ακολουθίσω και να καταλάβω τελικά τι λες. (διότι θαρρώ πως το γυρίζεις πολλές στροφές το θέμα). Όμως κράτησα πολλά...
Λες να περιμένουμε το φως άλλης μιας μέρας, ανοίγεις τα παράθυρα ν αλλάξει ο αέραςςς σαλαλα

Παρέα μόνο σάς ζητώ
δε θέλω να το συζητώ
Δε θέλω αναλύσεις
μην ψάχνετε για λύ σεις
Παρέα διακριτική
σαν να μην είστε καν εκεί
Αν θέλεις να μιλήσεις
το κάνεις πριν κυλήσεις...σααλαλαλα

kiara είπε...

Δε χρειάζεται να τα καταλαβαίνουμε όλα, μονάχα αυτά που μας χρειάζονται!
:)