22.4.08

of my emozions*


Στην Ορούντα κάτι συμβαίνει με το πάτωμα... μπορείς να μένεις όρθιος για ώρα πολλή χωρίς να κουράζεσαι... κάτι συμβαίνει όταν είμαι εκεί... κάτι συμβαίνει... πάντα μου μένει κάτι καινούργιο... Όπου υπάρχει ο Άγιος Νικόλαος, υπάρχει κάτι το ξεχωριστό... τον αγαπάω αυτό τον Άγιο... μου φαίνεται απίστευτο το ότι κατασίγασε η τρικυμία μέσα μου... τόσα κεριά αναμμένα, το θυμίαμα... λένε πως όταν ο ιερέας κρατάει το θυμιατό και κάνει το γύρο της εκκλησίας, παίρνει πίσω τις προσευχές μας... γι' αυτό πάντα, όσο αφηρημένη κι αν είμαι, όταν με πλησιάζει ο ιερέας με το θυμιατό, θυμάμαι να προσευχηθώ, για να ταξιδέψει η προσευχή μου μαζί με το θυμίαμα στον ουρανό... η αξία της μετάνοιας... στον παράδεισο δεν πήγε ο μαθητής, αλλά η πόρνη...

Είχα ταραχτεί τόσο πολύ... αισθάνθηκα προδομένη με προδότη (βλ. Ιούδας) τον ίδιο μου τον εαυτό... ξαφνικά, και για πρώτη φορά ίσως στη ζωή μου συνειδητοποίησα αληθινά πως η υπερβολή στα συναισθήματα είναι επικίνδυνη... δεν είναι επικίνδυνη διότι μπορεί να σε κάνουν να υποφέρεις μια δεδομένη στιγμή... είναι επικίνδυνα ως προς την ψευτιά που πιθανώς να κουβαλούν και την οποία θα αντιληφθείς όταν πια θα είναι αργά... και αυτή η συνειδητοποίηση δε σε εκθέτει ενώπιον των άλλων αλλά ενώπιον του ιδίου σου του εαυτού... έρχεται αυτή η ψευτιά να πληγώσει την τωρινή αλήθεια... να τη γεμίσει αμφιβολίες... ίσως και να μην είναι αλήθεια... ή μάλλον όχι, είναι! Δεν ξέρω τι είδους, ακριβώς, αλήθεια είναι, όμως ψέμα σίγουρα όχι... απλά, η σκέψη του κάλπικου συναισθήματος, που τελικά τίποτα δεν κατέγραψε μέσα σου, αφήνει το τωρινό συναίσθημα μετέωρο...

έκανα λάθος κι έχω μετανιώσει (μετανοώ = αλλάζω μυαλό)

Όμως, δεν είναι μόνο συναίσθημα, είναι και λογική... και δε θέλω να του δώσω κανένα όνομα. Λέω να επανέλθω στην κατασκευή του διαστημόπλοιού μου!

Καλή Ανάσταση σας εύχομαι!!!

* For you - Tracy Chapman