24.3.08

imagine


Μου τη σπάει η χωμάτινη ατμόσφαιρα της Λευκωσίας!... Μου τη σπάνε όσοι επιλέγουν να πράξουν ό,τι είχαν κατακρίνει, θεωρώντας ότι αυτή η συμπεριφορά νομιμοποιείται δια της επιλογής τους.

Δε θέλω να κάψω τις γέφυρες! Θέλω να ανεβώ στη δικιά μου γέφυρα που κρέμεται πάνω από ένα αχανές φαράγγι και να κόψω τα σχοινιά που την ενώνουν με τους πασσάλους, οι οποίοι μου ξεσχίζουν το υπερευαίσθητο δήθεν αφελές δέρμα! Δεν το θέλω το χώμα, ούτε την πέτρα. Αν η γέφυρά μου μπορέσει να καρφωθεί και να στερεωθεί στο στερέωμα του ουρανού, μόνο τότε θα έχω νικήσει...

Μόνο αυτοί που αιωρούνται και αιθεροβατούν δεν μπορούν να κλειστούν σε χωμάτινα γκέτο. Αν ζεις μέσα στο χώμα, και να κλάψει ο ουρανός, μόνο λάσπη θα γεμίσουν τα μάτια σου. Γι' αυτό κι εγώ θα καθήσω σταυροπόδι πάνω στην ξύλινη αιώρα μου, δένοντας τα σχοινιά της πάνω σε ένα αστέρι. Ο χρόνος θα δείξει.

Ελπίζω μονάχα να βρέξει...

6 comments:

myle είπε...

Μόνο αυτοί που αιωρούνται και αιθεροβατούν δεν μπορούν να κλειστούν σε χωμάτινα γκέτο. Αν ζεις μέσα στο χώμα, και να κλάψει ο ουρανός, μόνο λάσπη θα γεμίσουν τα μάτια σου. Γι' αυτό κι εγώ θα καθήσω σταυροπόδι πάνω στην ξύλινη αιώρα μου, δένοντας τα σχοινιά της πάνω σε ένα αστέρι. Ο χρόνος θα δείξει.

Καλά με έστειλες! Ό,τι πιο ωραίο έχω διαβάσει τώρα τελευταία! Τρομερό!

ion είπε...

Εγώ πάλι θέλω να πιάσω ένα σύννεφο, να το βουτήξω στον καφέ μου και να το φάω! :Ρ

Αnnelie είπε...

εδώ βρέχει αυτή τη στιγμή κι εγώ μετά από πολύ καιρό τράβηξα την ομπρέλα κι ήπια απ΄το νερό της βροχής ακούγοντας Νίκο Κυπουργό...

kiara είπε...

Έβρεξε!:D

το στυλο είπε...

όταν ζεις ξαπλωμένος κάτω απο τη θάλασσα βρέχει και η εικόνα σου θριματίζεται πάνω απο τα μάτια σου

kiara είπε...

τι παράξενη σκέψη... μ’ άρεσε...