9.1.08

two against three

Είναι πολύ στενάχωρο να ανακαλύπτεις όχι το πόσο λίγος είσαι τελικά για κάποιους άλλους αλλά το πόσο αυτό πειράζει εσένα, καθιστώντας σε έτσι, λίγο στα δικά σου μάτια. Το να δίνεις κάτι από εσένα χωρίς να ζητάς πίσω μοιάζει λίγο με το two against three στο πιάνο (αλλά και γενικότερα στη μουσική). Το ένα χέρι πρέπει να παίζει 1-2-3 ενώ το άλλο 1-2 ταυτόχρονα, κάτι αρκετά δύσκολο ρυθμικά αφού το κάθε χέρι πρέπει να παίζει αυτόνομα, σαν να μην υπάρχει το άλλο. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται πάρα πολλή εξάσκηση με το καθένα ξέχωρα μέχρι που να πονέσει ο καρπός και μετά πολλές φορές μαζί. Στο τέλος, απλά πετυχαίνεται σαν να είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Έτσι και στη ζωή, πρέπει να εξασκηθούμε ξέχωρα στο δίνω και στο δε ζητώ μέχρι που να αιμορραγήσει η σκέψη... στο τέλος όμως θα γίνονται και τα δυο ταυτόχρονα και με απόλυτη φυσικότητα. Το αποτέλεσμα θα είναι... απλά μοναδικό.

Σημ.: Χρειάζονται και λίγες σταγόνες ταλέντου... διαφορετικά υπάρχει πρόβλημα.

3 comments:

YoryiA είπε...

Αχχχχχ....
No comments.

Narita είπε...

Axxxx...
2 comments.

kiara είπε...

...να αγαπήσω τους ανθρώπους...

Πολλά χαμόγελα σε όλους όλους!
:)))