18.10.07

Επιδημία!

Υπάρχουν λέξεις να διατυπώσει κανείς τη χαρά; Υπάρχει τρόπος να χρησιμοποιήσεις τα οστράκινα σκεύη για να διαδώσεις τη χαρά σου; Δεν είμαι καλή με τις λέξεις... ποτέ δε θα 'μαι αρκετά καλή, όμως, ξέρεις τι; Ακόμη κι εγώ βαρέθηκα τη γκρίνια μου! Μπορεί να είμαι καλή, μπορεί και να μην είμαι! Μπορεί να τα καταφέρνω, μπορεί και να μην τα καταφέρνω! Όμως ξέρω πως είμαι χαρούμενη, πως η ζωή γύρω μου μού δίνει τόσα πολλά μέσα από τις δυσκολίες της. Όχι, δεν έχω όμορφα λόγια, να βάλω μέσα τη χαρά μου, δεν έχω ιδέα τι γίνεται με τους νευροδιαβιβαστές μου και η κούραση της μέρας κάπου πλανάται αλλά δε με έχει βαρέσει ακόμη. Ουφ, πότε θα κόψω τις δημοσιεύσεις, φτάνει για τον Οκτώβριο... και δεν έχω καν κάτι όμορφο να επιδείξω... όμως τι σημασία έχει που είναι η ιστορία μου πεζή... οι πεζές ιστορίες είναι οι πιο γαλήνιες, καταγράφονται μονάχα μέσα μας χωρίς λέξεις, δεν τις διαβάζει κανείς άγνωστος παρά μονάχα αυτοί που αγαπάμε, ή μήπως που μας αγαπάνε, ή μήπως και τα δυο;...



Θέλω μια μονάχα χάρη, μια μικρή χάρη... να χαμογελάσεις... θέλω να κολλήσω χαμόγελο ολόκληρο τον κόσμο... ένα χαμόγελο χωρίς υπονοούμενα και πίκρες... ένα χαμόγελο αφηρημένο, ταξιδιάρικο... που να 'χει αντίκρυσμα μέσα μας... για να μπορεί να μεταγγιστεί μέσα από τα μάτια μας...

υ.γ. Αν δε με τρόμαζε τόσο η λέξη θα σου 'λεγα πως...

2 comments:

Loth είπε...

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΕ ΤΡΟΜΑΞΕΙ ΜΙΑ ΛΕΞΗ?
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ?
ΤΙ ΛΕΣ ..ΘΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ?
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!

kiara είπε...

Πού θα μου πάει, κάποια στιγμή θα τη ψιθυρίσω για δικαιολογία...:)

ENNOEITAI ΠΩΣ ΘΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ!!!:D

Καλημέρες!!!