19.10.07

δια-δήλωση

- Τι λες; Να την κάνουμε τη διαδήλωση;
- Πού να τρέχουμε ρε συ; Άσε που θα γίνει χαμός...
- Μα αν δε διαδηλώσουμε πώς θα διεκδικήσουμε;
- Τι να διεκδικήσουμε που η διαδήλωση έχει γίνει hobby; Τι μας λες τώρα!
- Μα αφού το ξέρεις καλά, αυτή η διαδήλωση θα 'ναι αλλιώτικη, δε θα μοιάζει σε τίποτα με όλες τις υπόλοιπες!
- Ωραία! Δηλαδή θα κινδυνεύουμε να μας κλείσουν και στο Δαφνί...
- Πφφφφφφφφφφ...


Πήρε τους δρόμους και ούτε ήξερε πού πήγαινε, ήθελε τόσο πολύ να διαδηλώσει... να διαδηλώσει ενάντια στη βλακεία της εποχής, ενάντια στον κομφορμισμό, ενάντια στη μιζέρια! Οι οργανώσεις και οι ταμπελίτσες του την έδιναν... τα διαφημιστικά κόλπα του αναποδογύριζαν το στομάχι. Ο φίλος του είχε δίκαιο. Και τι θα ήταν; Άλλος ένας διαδηλωτής με τη ψευδαίσθηση πως κάνει κάτι... τα καθεστώτα δεν ανατρέπονται τόσο εύκολα...

Θυμήθηκε το απόγευμα που ήταν μαζί της... τον κοίταζε στα μάτια, πάντα έτσι έκανε... και αυτό τον ενοχλούσε πάρα πολύ... αισθανόταν πως τον έψαχνε... πως πάντα γύρευε να τον καταλάβει... σκεφτόταν τόσο πολύ αυτό το κορίτσι... Τη νοιαζόταν πάρα πολύ, όμως όλο αυτό τον κούραζε, τον κούραζε πολύ... κι αυτή το ήξερε όμως εξακολουθούσε να τον κοιτά στα μάτια... με ένα τρόπο σαν να διαδήλωνε, ναι, σαν να διαδήλωνε την αγάπη της για αυτόν! Δεν της είχε πει ποτέ πως την αγαπά... δεν του το ζήτησε ποτέ... δεν τον ρώτησε ποτέ γιατί.

Τα πόδια του τον έφεραν έξω από το σπίτι της. Χτύπησε το κουδούνι. Άνοιξε την πόρτα, τον κοίταξε και του χαμογέλασε κι ήταν το χαμόγελό της τόσο κολλητικό... Χρειαζόταν μια "δικαιολογία" για να τη φιλήσει... "Σε αγαπώ" της δια-δήλωσε ψιθυριστά και...

Η εικόνα είναι δημιουργία του Narita και τον ευχαριστώ πολύ!:)

2 comments:

Narita είπε...

όμορφο.
Μπερδεύτηκα λίγο με την εναλλαγή στο κεντρικό πρόσωπο.

kiara είπε...

χμμμμ... :)