16.10.07

Πρώτη μέρα

-Καλωσόρισες! Είσαι η καινούργια;
-Ναι...

Χαμογελά αμήχανα και βλέπει φοβισμένη γύρω της. Το στομάχι όλο και στριφογυρίζει, όλο κι ανακατεύεται. Οι συνδαιτημόνες τη βλέπουν με περιέργεια και ρωτάνε ποιο είναι το κορίτσι. Λέει πολλές φορές το όνομά της όμως τη ρωτάνε ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή, μια μικρή πάει να την αγκαλιάσει. Αποτραβιέται ανατριχιάζοντας και οι παλιοί δάσκαλοι σπεύδουν να τη βοηθήσουν. Ένα ειδικό σχολείο δεν είναι εύκολη υπόθεση... τελικά.

- Θα σε βρίζουν κιόλας αλλά δεν πειράζει. Κάποια στιγμή θα σε χτυπήσουν, κι εμάς μας χτύπησαν. Επίσης πρέπει να προσέχεις να μην πηγαίνουν στις τουαλέτες γιατί έχουν επιθυμίες για διάφορα.

Ένα παιδί χωρίς μαλλιά γιατί τα τραβά και τα βγάζει, ένα κορίτσι πανέμορφο που μόνο αν σου μιλήσει καταλαβαίνεις το χαμηλό δείκτη, ένα μαυράκι (αλήθεια, υπάρχουν και μαυράκια με ειδικές ανάγκες;), μια χοντρούλα με σαπισμένα δόντια που δε μοιάζει να επικοινωνεί ιδιαίτερα, μια άλλη πολύ επιθετική που όλο βρίζει... στα περισσότερα μοιάζει το ego να στηρίζεται μόνο στο id. Σαν να μην υπάρχει supego... Τα κοιτάζει· όχι, δεν τ’ αγαπάει, τα φοβάται μονάχα.

- Εσύ θα έχεις πρώτα την ομάδα 5 και μετά την 1. Οι ομάδες αποτελούνται από 6 παιδιά και βοηθός δεν υπάρχει.

Βάζει τα παιδιά μέσα στην τάξη και τα κοιτάει. Ο φόβος αρχίζει να φεύγει, τους χαμογελά και τους λέει τ’ όνομά της. Είναι καλά παιδιά, της λένε και τα δικά τους. Ο Γιώργος έχει για αγαπημένη του τη Μαρίνα. Ο Μέλα είναι φτιαγμένος από σοκολάτα. Ο Κυριάκος μοιάζει τόσο μικρότερος και ο Παναγιώτης είναι καινούργιος. Η Μαρία δεν αντιδρά ιδιαίτερα και τα δόντια της είναι τόσο άσχημα. Δίνει στα παιδιά παιχνίδια και αρχίζουν να παίζουν. Τσακώνονται, βαριούνται, τη ρωτάνε τι ομάδα είναι, θέλουν να βγουν έξω αλλά ξέρουν να παίζουν ούνο και καταλαβαίνουν το να μη φύγεις από τη βεράντα σημαίνει να μη φύγεις. Τι καλά που είναι... Η Μαρία δεν παίζει με κανένα, μονάχα κρατάει τις κάρτες ενώ αυτή πηγαίνει στα άλλα παιδιά και τους εξηγει παιχνίδια. Πάει πίσω κοντά της αλλά είναι πια αργά, έχει βάλει το πρόσωπο μέσα στα χέρια... Το ’χασε το παιχνίδι; Πρέπει να προσπαθήσει... αρχίζει να της τραγουδά... η Μαρία την κοιτά στα μάτια και ζητά επίμονα το ίδιο τραγούδι. Κι αν απέτυχαν τα λόγια, η μουσική μίλησε... Της ακούστηκε τόσο όμορφη η φωνή της, της φάνηκε τόσο υπέροχο όλο αυτό... τώρα καταλαβαίνει... ο άγγελος της, της κρατούσε το χέρι, δεν εξηγείται διαφορετικά. Και η Μαρία να επαναλαμβάνει τις τελευταίες συλλαβές... Όχι, δε φοβάται πια.

Πρέπει να χειριστεί και την ομάδα 1 όμως. Είναι πιο ήσυχοι αυτοί της είπαν. Ο Αντρέας θέλει τα περιοδικά της Ραφαέλλας και συνεχώς πάει να της τα πάρει. Χτυπούν ο ένας τον άλλο. Ο Νικόλας και η Εύη κοιτούν απλανώς και η Μαρίνα -μια άλλη Μαρίνα- γελά, γελά τόσο άσχημα το καημένο. Ο Αντρέας είναι ένα όμορφο αγόρι, μιλά όμως τόσο άσχημα και κοροϊδεύει. Δεν της το συγχωρεί που δεν του δίνει τα περιοδικά. Και όλο βγαίνει και τρέχει να πάει σπίτι του. Κάθε φορά πρέπει να πάει να τον φέρει... όχι αυτή η ομάδα δεν ήταν πιο εύκολη τελικά.

Τίποτα, όμως, δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο περίμενε... ή μήπως Κάποιος τα έκανε πιο εύκολα; Δεν είμαι μόνη, σκέφτεται τώρα. Όλα καλά θα πάνε... δεν είναι τόσο δύσκολη η αγάπη... Κι αν την χτυπήσουν τι έγινε... θα ’χει αφήσει κάτι πίσω της που να αξίζει. Θα τους αγαπήσει.

5 comments:

Narita είπε...

Τι ωραία ευκαιρία να πλησιάσεις τόσο ώστε να ακουμπήσεις την αλήθεια..
Και αν είσαι τυχερός να ξεφορτωθείς λίγη αγάπη από πάνω σου.
Τύχη ή ευλογία;
Ζωή.

thanasis είπε...

Καλή αρχή και όμορφα χρώματα σου εύχομαι στη νέα σελίδα που άνοιξε στη ζωή σου :D
Είναι υπέροχο να ανακαλύπτεις ένα καινούργιο συναίσθημα που εμπεριέχει αγάπη! Αυτά τα παιδιά μας μαθαίνουν πολλά και είναι πολύ τυχερά που θα έχουν εσένα κοντά τους!

kiara είπε...

@narita

Τα χρώματα δεν μπορούν να αναλυθούν στο σκοτάδι, άνοιξε τις κουρτίνες και κοίτα την καλά.

@thanasis

Ο ελεύθερος πλάγιος λόγος χρησιμοποιείται για κάποιο λόγο. Σε ευχαριστεί.

Loth είπε...

"H ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ"..ΘΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ..
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΣΟΥ!

kiara είπε...

Κι εγώ προσπαθώ να το κρατήσω!;)
Καλωσόρισες κι εσύ! Καλησπέρες!:)