30.9.07

...οι λέξεις παίρνουν χρώμα...

Αφαιρέθηκες για μια στιγμή... μια μονάχα στιγμούλα και ένα πονηρό μελτέμι φύσηξε και έσβησε το πιο μικρό αστέρι... Ψάξε όσο θες τώρα, πού να το βρεις και είναι και τόσο μικρό. Πανικοβλήθηκες. "Μοιρέα σύνελθε, πρέπει να βρεις το αστέρι διαφορετικά θα βρεθείς σε μεγάλους μπελάδες!..." Πήρες λίγη φωτιά και τη γυρόφερνες στον ουρανό μήπως έβρισκες τυχαία το αστέρι...

Εν τω μεταξύ η Μυρσίνη είχε καθήσει στην αποβάθρα και έκλαιγε απαρηγόρητα... Οι κορδέλες είχαν μείνει νεκρές στο βυθό του ωκεανού και σκεφτόταν ανήμπορη τη μικρή ζωή της και τότε ξαφνικά το πήρε απόφαση! Θα πήγαινε να βρει το αστέρι της! Πήρε τη βάρκα και την απόχη της και ξεκίνησε για την άκρη του κόσμου, εκεί που ενώνεται ο ουρανός με τη θάλασσα.




Τι κάνω εδώ; Προσπαθώ μήπως να γράψω μια όμορφη ιστορία, προσπαθώ να επικοινωνήσω; Με ποιον; Ποιος με ακούει; Ας μου το εξηγήσει κάποιος γιατί ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι κάνω εδώ. Από ποια κλειδαρότρυπα προσπαθώ να κοιτάξω; Και οι ήχοι μέσα μου άλλαξαν... πού με παίρνει αυτή η ιστορία; Νιώθω να χάνεται, να μην την ακούω οπότε συγχώρεσέ μου τη στειρότητα...

Μοιρέα μου, ακόμη το αστέρι ψάχνεις; Γιατί αφαιρέθηκες, αφού σου είχε ορισθεί αυτή η δουλειά, να φυλάς τα αστέρια! Για πρώτη φορά στη ζωή σου αφέθηκες... Και μετά ξάπλωσες λίγο πιο πέρα από το μονοπάτι στο μαλακό χορτάρι... αλήθεια, δεν το είχες προσέξει ποτέ και κοιμήθηκες έναν ύπνο βαθύ προσπαθώντας να ξεφύγεις από τις τύψεις για το αστέρι που έχασες... για να μη σκέφτεσαι πως εσύ δεν έχεις αστέρι... πως δεν ξέρεις τίποτα για 'σένα... Μοιρέα, τα άλλα αστέρια, ξύπνα!...

ίσως συνεχιστεί...

4 comments:

ion είπε...

...να συνεχιστεί. Κάντο για μένα ;)

erwtokritos είπε...

και για μένα :P

accipiter nisus είπε...

ΘΑ συνεχιστεί :L

εεεε? για το καρυδότσουφλό σουυυυυ ;D?

kiara είπε...

Ίσως... όμως για 'μένα...