28.8.07

Γράμμα σε μια φίλη II

Αγαπημένη μου φίλη,
αυτό το γράμμα δεν είμαι σίγουρη αν θα το διαβάσεις αλλά θέλω να σου πω πως...
Εσύ που θέλεις πάντα να νικάς γιατί επιμένεις να ηττάσαι; Γιατί ορθώνεις τείχη γύρω σου; Γιατί ήταν τόσο φοβερό που δάκρυσα επειδή εσύ πονούσες, επειδή ένιωσα το θυμό μέσα σου; Για να τα καταφέρουμε πρέπει πρώτα να καταλάβουμε πως δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε κι εσύ ξέρεις πως αυτό δεν είναι οξύμωρο, πως πρέπει να αποδεχτούμε την αδυναμία απέναντι σε όλα αυτά που μας στοιχειώνουν, απέναντι στη δύναμη του ίδιου μας του εαυτού.
Το ξέρω καλά πια, δε σε αγάπησα ποτέ αληθινά. Όμως τελικά φιλία είναι η αμφίδρομη αγάπη ή μήπως ή προσπάθεια αμφίδρομης αγάπης, η προσπάθεια συμπόρευσης και αλληλοστήριξης;
Χρόνια πολλά, τα γενέθλιά σου είναι κοντά.
Καλή σου νύχτα Κεμάλ μου,

ο κόσμος μέσα μας θα αλλάξει.

υ.γ. Κι αν είμαι αδύναμη, κι αν σε απογοητεύω, κι αν σε θυμώνω, είμαι εδώ.... φτιάχνω το διαστημόπλοιό μου και προσεύχομαι και για το δικό σου...