16.7.07

Παρένθεση

Πίσω για μια ημέρα. Αύριο την κάνω για αλλού... Πολλές εμπειρίες σε λίγες μέρες... Παρουσίες, απουσίες, ευχάριστες εκπλήξεις αλλά και απογοητεύσεις... Υπερβάσεις... Το κέρδισα τελικά το στοίχημα;... Ποιος ξέρει... Ψες σε ακόμη μια στιγμή μοναξιάς έγραψα αυτό...

hopeless...

Θέλω να γράψω μια ιστορία με λέξεις διάφανες που να παίρνουν χρώμα μόνο άμα τις βρέξουν δάκρυα... Γιατί μόνο αυτός που θα κλάψει προσπαθώντας να με διαβάσει αξίζει να δει... Προς το παρόν αυτή που κλαίει προσπαθώντας να διαβάσει είμαι εγώ... Τα μάτια μου αν και θολά διακρίνουν την αδιαφορία σου... Γι αυτό συνεχίζω μοναχή να γράφω με μαύρο μελάνι μήπως και αν διευκολύνοντάς σε γυρίσεις να με διαβάσεις... Ποιος άραγε προσπαθεί να διευκολύνει εμένα;...

...πεταλούδες... πεταλούδες... πολλές πεταλούδες...

1 comments:

erwtokritos είπε...

Όπως είπες και εσύ, η χαρά είναι μέσα μας, και εγώ προσθέτω λέγοντας, και η ελπίδα είναι μέσα μας και δεν πρέπει να την αφήσεις ποτέ να σου ξεγλυστρίσει. Άσ'την να τριγυρνά γύρω σου ελεύθερη όπως οι πολύχρωμες πεταλούδες που σε γυροφέρνουν :)
Ζήλεψα και έφτιαξα και εγώ blog :Ρ
Θα το σουλουπώσω αύριο ή μεθαύριο ή όποτε βρώ χρόνο :)
Καλή σου μέρα !!!