30.6.07

ελευθερία...

Δεν ξέρω ούτε πώς να αρχίσω, ούτε πώς να το θέσω... Σκέφτομαι την ελευθερία και το Χριστιανισμό... Θυμάμαι κάτι που είχα διαβάσει... ελευθερία από... και ελευθερία για να... νομίζω πως υπάρχει και τρίτη κατηγορία αλλά δεν τη θυμάμαι καθόλου αυτή τη στιγμή, σε ένα δοκίμιο του Μαλεβίτση τα είχα διαβάσει... Προσπαθώ να καταλάβω αν με τη ζωή μου είμαι είτε χριστιανή είτε ελεύθερη είτε κανένα από τα δυο... Ακόμη και αν κάνω όλα τα σωστά πράγματα, αν τα κάνω για τους λάθος λόγους τότε κακώς και που τα έκανα... Μετρώ τόσο πολύ τα κίνητρα γιατί ό,τι κι αν πιστεύουν και νομίζουν οι άλλοι για σένα σημασία έχει το τι ξέρεις εσύ για τον εαυτό σου... Οι Χριστιανοί μοιάζουν πολύ περιορισμένοι... Θυμάμαι κάτι που είχε πει ο Χριστός (99,9%σίγουρη), όταν νηστεύουμε να μη δείχνουμε κακόμοιροι και καημένοι... Με εντυπωσιάζει τόσο πολύ η διαχρονικότητα των λόγων του... Μπαίνουν χίλιοι περιορισμοί... Αξίζει τον κόπο τόσος μεγάλος περιορισμός της ελευθερίας μας;... Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμας. Αυτό νομίζω είναι κατά Ιωάννην. Από τι μας ελευθερώνει και για να κάνουμε τι; Αχ αυτή η επι του όρους ομιλία! Τι μοναδική! Κοιτάξτε τα λουλούδια, τα πουλιά στα δέντρα! Ούτε σπέρνουν, ούτε θερίζουν και όμως ο Θεός τα ντύνει με τα πιο όμορφα φορέματα, φροντίζει να έχουν να φάνε... Ο Χριστιανός είναι ελεύθερος από την καθημερινή αγωνία, είναι ελεύθερος από τις ειρωνείες, τις κακίες... Ο κόσμος δεν μπορεί να τον αγγίξει, δε σκέφτεται τι ρούχα θα φορέσει, τι θα αγοράσει, αν θα τον φτάσουν τα χρήματα, ποιος θα τον αδικήσει... Πόσοι άνθρωποι τέτοιοι υπάρχουν στον κόσμο;... Δεν είμαι ένας από αυτούς... Έχω ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μου και είμαι περήφανη για αυτό που πιστεύω... και όταν στα μάτια σου δεν υπάρχει φόβος για αυτό που είσαι οι άλλοι δε θα ειρωνευτούν... Ποια η αξία να είσαι χριστιανός αν δεν είσαι ευτυχισμένος με την επιλογή σου και αν η ευτυχία σου δεν καθρεφτίζεται στα μάτια σου;... Και είσαι ευτυχισμένος γιατί είσαι ελεύθερος να αγαπάς πραγματικά και πέρα από κάθε εγωισμό... Σκέφτομαι εκείνη τη φράση που διαβάζεται το Μεγάλο Σάββατο και πόσο με συγκλονίζει... Δεν τη θυμάμαι ακριβώς τώρα αλλά ένα περίπου λέει: "Εγώ είπα θεοί έστε και υιοί Υψίστου πάντες, σεις δε ως άνθρωποι αποθνήσκετε και ως εις εκ των αρχόντων πίπτετε.".
Πέφτω... θα με βοηθήσεις να σταθώ και πάλι όρθια;... Ευχαριστώ που μου κρατάς το χέρι...