11.5.07

Ίδιες παραστάσεις... Ίδιες σκέψεις.


Τόσο δύσκολο να χειριστείς τη θλίψη και τη μοναξιά... τόσο δύσκολο να αγαπάς όταν ξέρεις πως δεν σου αγαπούν, όχι αληθινά... είναι δύσκολο... σε χρειάζομαι Θεέ μου... δεν έχω κανενα άλλο... πόσο δύσκολο είναι να βάζουμε τελείες στη ζωή μας... τα αποσιωποιητικά είναι πιο εύκολα, υπονοούν πράγματα που δεν λέγονται, έχουν μέσα θλίψη, φόβο μα κι ελπίδα πως δεν θα χρειαστεί τελικά εκείνη η τελεία... εκείνη η τελεία που πονά τόσο πολύ η σκέψη της... μα πρέπει... γιατί μόνο όταν βάλεις τελεία μπορείς να ξεκινήσεις μια καινούρια πρόταση... και μπορείς να ελπίζεις ότι εκείνη η πρόταση δεν θα τελειώσει ποτέ, θα κρατήσει για πάντα... και θα είναι γεμάτη... χαρά.