28.5.07

Διαπιστώσεις-ακόμα ένα τριήμερο


"...το να ζεις εις στην καρδία πάντων..."

Την Παρασκευή πριν φύγω αισθανόμουν εντελώς ανίκανη να γράψω οτιδήποτε... Κατά την απουσία μου με έπιασε έντονα το σύνδρομο της μπλογκερούς (αμ που θα μ' άφηνε)! Πολλές, πολλές σκέψεις με βασάνισαν... Πολλά μου συνέβησαν μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα... και αναφέρομαι σε εσωτερικά γεγονότα κυρίως...
~ στον αγώνα μου να βιώσω κάποια πράγματα...
~ στη συνειδητοποίησή μου ότι έχω ξεχάσει πια πώς προσεύχονται...
~ στο ότι μια πρόταση από δυο λέξεις ήταν αρκετή για να με κάνει να χάσω τον ύπνο μου για ένα ολόκληρο βράδυ...
~ στη μοναξιά από την οποία αδυνατώ να απαλλαγώ...

Μέσα σε αυτές τις μέρες όλα αυτά που λέω κατά καιρούς σε ανθρώπους ήρθαν να με κυνηγήσουν:
~ "Πρέπει να κάνεις την υπέρβαση!..."
~ "Δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς έτσι για τον εαυτό σου γιατί δε σου ανήκεις."
~ "Μην ενδίδεις στη θλίψη."
~ "Δεν έχεις ανάγκη από τους ανθρώπους, μόνο από το Θεό."
...αισθάνθηκα τόσο α-συν-επής!...

Μου στοίχισαν πολύ κάποια πράγματα... ουσιαστικά ασήμαντα!... Σκέφτηκα...:
~ "Γιατί με κρίνουν τόσο εύκολα;"
~ "Γιατί με θεωρούν τόσο ανώριμη;..."
~ "Γιατί με μειώνουν με αυτό τον τρόπο;..."
~ "Γιατί με θεωρούν τόσο δεδομένη; Μήπως είναι καιρός να την κάνω;..."
...και τότε ξαφνικά θυμήθηκα!... Θυμήθηκα κάτι που πάντα υποστήριζα με πολλή θέρμη, πως οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από το να είναι δεδομένοι (όσο περνά από το χέρι τους) για αυτούς κάποιοι άλλοι.

Και τώρα καταλήγω...
~ "έχω γίνει το λάφυρο του ανέμου".
~ "εγώ εξακολουθώ να κοιμάμαι ενώ στο βάθος ακούγονται οι ξιφολόγχες αυτών που μάχονται".
~ μου έχουν δοθεί πολλά δώρα και τα αντίδωρα -όπως φαίνεται- πρέπει να είναι ακόμη περισσότερα.
~ σε ό,τι αφορά τη μοναξιά "αρκεί μου η χάρις Του".
~ ας είμαι δεδομένη!... ας είναι αυτή η προσφορά μου.

Εκεί... στη δική Του καρδιά...

4 comments:

kiara είπε...

Ούτε καν οι ημερομηνίες δε με ευνοούν... Δεν έχω κανένα τρόπο να ξεγελάσω τον εαυτό μου...

Ανώνυμος είπε...

- Δεδομένος; Κανένας και τίποτε. Ποτέ. Αλλά είναι σπουδαίο να μιλά κανείς για μια τέτοια θυσία.

- Ποια ήταν αυτή η πρόταση με τις δύο λέξεις που δεν σε άφησε να κοιμηθείς όλο το βράδυ;

Ανώνυμος είπε...

Ξέρεις ποια. Καληνύχτα...Κεμάλ...

kiara είπε...

Θα τα πουμε κατ'ιδίαν:)
Αυτός ο κόσμος θα αλλάξει ποτέ;...