24.5.07

Καλησπέρα...

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

απόψε θέλω να σου μιλήσω, να σου πω πόσο μόνη νιώθω... θέλω να το ζήσω στο έπακρο... κι ας μην έχω δίκαιο... δε θέλω να δώσω εξηγήσεις σε κανένα... μόνο να μιλήσω σε 'σένα... να μιλήσω στη μουσική... να μιλήσω σε όλα τα άψυχα που κουβαλούν ένα κομμάτι της δικής μου ψυχής... θα μάθω να ζω με αυτό... θα μάθω... μαθαίνω μα κάποιες φορές είναι πιο δύσκολο... όπως αυτή... περιέργη που 'ναι η ζωή... περίεργη όπως αρμυρά είναι τα δάκρυα τώρα στα χείλη μου... περίεργη όπως η απογευματινή συνέντευξη...

Καληνύκτα... καλό ξημέρωμα...

2 comments:

Παπακος είπε...

ομορφη που'ναι η ζωη,ομορφη σαν ψεμα...

kiara είπε...

αχ και να 'καιγε λιγότερο η αλήθεια...