13.5.07

απόχη...

απόψεις... άποψη... αποχή... απόχη... Η γλώσσα είναι ένα τρελλό εργαλείο που μπορεί πολύ εύκολα να παλαβώσει εντελώς την σκέψη! Σουτ. Βγαίνεις εκτός θέματος... αν και ακόμη δεν έχω αποφασίσει ποιο είναι. Αλήθεια: Είμαι ένας σκληρός άνθρωπος (ον) που στον κάθε άνθρωπο βλέπει μια πεταλούδα και προσπαθεί να την πιάσει στην απόχη του. Μετά τις στολίζει όλες στη σειρά και τις ξεχνά εκεί. Είναι κάποιες που όλο μου ξεφεύγουν. Η κακία μου εντείνεται, το στόμα μου στραβώνει... Όλο θέλω να τις πιάσω και όλο δεν μπορώ. Οι άλλες κλαίνε και με ψάχνουν αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία για μένα αφού δεν αποτελούν πρόκληση πια. Τι θα γίνει πια μαζί μου; Θα δουν ποτέ οι άλλοι ποια πραγματικά είμαι;... Θα δω εγώ ποτέ ποια είμαι και θα αλλάξω;... Το τέλειο, το στρογγυλό, χωρίς άκρες και κενά υπάρχει κάπου. Ας περιοριστώ σε μια... τελεία (όταν η λήγουσα είναι μακρά η προπαραλήγουσα δεν τονίζεται).