3.5.07

πρωτότυπο.

όλα ίδια χωρίς καμιά διαφορά, δίχως κανένα νόημα... κι εγώ να προσπαθώ να καταλάβω πού βρίσκομαι... αισθάνομαι αποσυνδεδεμένη από ό,τι συμβαίνει γύρω μου... όλα είναι ξένα... ξένη κι εγώ... περιπλανιέμαι... μια φορά μου 'χανε πει πως δεν μπορώ να τα έχω με όλους καλά... ήρθε η ώρα να διαχωρίσω τη θέση μου και δεν ξέρω πώς... έχω βαρεθεί να μου λένε όλα αυτά που τα ξέρω... αν πάθαινα αμνησία... τι γράφεις πια;... αφού δεν έχεις τίποτα να πεις... έχω, μόνο που δε γράφεται πια με λέξεις... δεν υπάρχει σε καμιά γλώσσα... θέλω να χαμογελάσω... "το όνειρο ζει στη σιωπή..." τι να πω πια εγώ;...