11.4.07

ένα λιβάδι...και μια πόρτα...η σκουριά στα χέρια μας...από την πόρτα που δε διαβήκαμε...

Κανονικά εγώ τώρα έχω πολλή δουλειά! Μα έλα που όλο προκύπτουν θέματα!... Αυτός ο έρωτας πολύ μας ζαλίζει! Δεν έχω γνωρίσει πιο ναρκισσιστικό συναίσθημα! Όλο ασχολείται με τον εαυτό του! Σου απορροφά όλη σου την ενέργεια! Κι εγώ έχω μια απορία. Είναι τελικά τόσο σπουδαίο πράγμα ο έρωτας; Ή μάλλον ας αποδεχτούμε ότι είναι. Είναι όμως πάντα τόσο πραγματικός; Στον κόσμο των ονείρων και της σκέψης υπάρχουν πραγματικά πράγματα; Δεν είναι όλα μια ιδέα που την καλλιεργούμε μέσα μας; Ε καλά, διάφορα πράγματα μας ελκύουν... και είναι όμορφο να υπάρχει κάποιος που να μπορείς να τον ονειρεύεσαι... όμως δεν πρέπει να αφηνόμαστε... αυτή είναι δυστυχώς η δική μου διαπίστωση... ειδικά όταν αυτός ο κάποιος δεν είναι κάτι το χειροπιαστό... αλλά κάτι το μακρινό... το διαφορετικό ίσως... Αχ, ... , ποτέ δεν αφήνεσαι στο όνειρο... τα μάτια μου όλο καίνε... από τα δάκρυα που έφυγαν από τα δάκρυα που θα ΄ρθουν!... "Δεν ξέρω αν είμαι ερωτευμένη και δεν ξέρω και με ποιον..." μου πες... Ε καλά, τι είναι ο έρωτας, μια ιδέα δεν είναι; Ούτε μπορώ να μετρήσω τις φορές που άφησα μέσα μου πράγματα να πεθάνουν ή έστω να κοιμηθούν... και τα πιο πολλά να τα κρατάω για μένα... μα ποιου να τα πω; Ποιον να εμπιστευτώ; Δεν μπορώ να σου ανοιχτώ! Θέλω μα δεν μπορώ!... Αν δε με καταλάβεις το κενό θα μεγαλώσει και 0 πόνος θα με καίει περισσότερο... Σε παρακαλώ μίλησέ μου! Το ΄χω ανάγκη... Η επιστήμη με έμαθε όλα αυτά που δεν μπορούν να πραγματωθούν να τα κοιμίζω... Τον έχω μάθει καλά τον τρόπο... Όμως η καρδιά είναι φορές που χτυπά τόσο δυνατά... κι εγώ ξεχνώ νευροδιαβιβαστές και ορμόνες, συμπαθητικά και παρασυμπαθητικά συστήματα... και την αφήνω να συνεχίζει να χτυπά... θα μπορούσα ίσως να τον αγαπήσω... δε θα γίνει ποτέ... δε θα γυρίσει ποτέ να με κοιτάξει... θα αναβάλω τον έρωτα για αργότερα... όλα μπορούν να προγραμματιστούν, ακόμα και ο έρωτας... όσο κι αν μη μας αρέσει όλων εμάς... που λατρεύουμε τα δυνατά συναισθήματα... μόνο που η αγάπη δεν είναι συναίσθημα... Η τεσσαρακοστή του Mozart με περιμένει... Σας αφήνω...

3 comments:

Manitaraki είπε...

όλα μπορούν να προγραμματιστούν, ακόμα και ο έρωτας...


Λαθοςςςςς

karidotsouflo είπε...

κ όμως manitaraki μου...

έκτος αν δν είναι έρωτας, αν είναι απλός ενθουσιασμός ή κάτι που δν πλησιάζει καν τον έρωτα...
μόνο ερωτευμένος μπορεί να μας απαντήσει...
αλλά κ πάλι... μήπως το πάθος μας τυφλώνει; μήπως μπορεί ο έρωτας να προγραμματιστεί αλλά εμείς τον έχουμε τόση ανάγκη που δν τον αφήνουμε...;

ουφ μπερδεύτηκα πάλι...

Kiara μου σ' ευχαριστώ ακόμη μια φορά... δν μπορώ να πω τπτ άλλο γτ δε θα είναι αρκετό... κ το ευχαριστώ που είναι τόσο σημαντική (για μένα) λέξη μου φαίνεται λίγο για σένα... θα αρκεστώ παρ' όλ' αυτά σε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

kiara είπε...

Μανιταράκι δεν προγραμματίζεται πάντα ο έρωτας αλλά είναι δυνατόν να γίνει!...
Καλά, όλο τα ίδια λέμε καρυδοτσουφλάκι μου! Το ίδιο περίπου έλεγα κι εγώ χθες κάπου αλλού! Περίεργη που είναι η ζωή...