8.4.07

Σκεπτόμενο άτομο!...

Όλα έχουν ανακατευτεί στο μυαλό μου, δεν ξέρω από πού να αρχίσω!... Δεν αντέχω τις σκέψεις μου!... Τι ειρωνεία... όλοι παραπονιούνται για τα ασταμάτητα εξωτερικά ερεθίσματα που τους αποσπούν την προσοχή τους... το δικό μου πρόβλημα είναι διαφορετικό... απόλυτα εσωτερικό!... Ο πατέρας μου, με λέει αναίσθητη και πως θα ζήσω χίλια χρόνια γιατί μπορώ να απομονώνομαι από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου και να ασχολούμαι με αυτό που θέλω... αν ήξερε τι συμβαίνει μέσα μου, ίσως να μην το έλεγε... Η σκέψη αν την αφήσεις αποκτά δική της υπόσταση... σαν να γίνεται κάτι ξεχωριστό από σένα τον ίδιο... και όλο σε βασανίζει, δε σε αφήνει σε ησυχία! Είναι απίστευτο το πόσα διαφορετικά πράγματα μπορεί να σκεφτεί ένα άτομο! Καλά, πάντα σκεφτόμουν πολύ... τον τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν ξεφύγει όμως! Δεν μπορώ... πραγματικά δεν μπορώ! Πρέπει συνεχώς να βρίσκομαι σε εγρήγορση! Εϊναι στιγμές που πραγματικά υποφέρω τόσο... τόσο πολύ! Αχ, και να άδειαζε το κεφάλι μου για μια μικρή στιγμούλα...
Σήμερα ήμουν τόσο καλά! Ούτε που κατάλαβα πότε έπεσε η διάθεσή μου! Δεν πιστεύω να υποφέρω απο ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή αλλά σίγουρα διάφορα συμπτώματα τα έχω... άσε που ταιριάζω με το προφίλ του ατόμου που είναι πιο επιρρεπές σε αυτή τη διαταραχή!... Μια υπερδιέγερση στο μετωπιαίο λοβό δεν το συζητάω, πρέπει να την έχω... Πρόκειται για μια εξαιρετικά σοβαρή διαταραχή... μπορεί να σε φέρει σε απίστευτα σημεία... σε σημείο που να μοιάζει με σχιζοφρένεια με τη διαφορά ότι το άτομο γνωρίζει ότι οι εμμονές προέρχονται από τον εαυτό του. Ξαναδιαβάζω τώρα τις σημειώσεις από το μάθημα της κλινικής και μου έρχεται να κλαίω! Είχα γράψει: "τελειομανία, αναλυτική σκέψη, αυστηρές αρχές, πολύ υψηλά standard-η εικόνα που έχει για τον εαυτό του δεν είναι συμβατή με την ιδέα, όσο προσπαθεί να απαλλαγεί από αυτή τόσο επιμένει...". Και ο νοών νοείτω...