26.4.07

Λ Η Θ Η

Σήμερα είχα αποφασίσει να κάνω ένα ξεκαθάρισμα με τα μηνύματα στο κινητό μου. Ενώ τα διάβαζα για να δω ποια θα σβήσω άρχισα να θυμάμαι πράγματα τα οποία έχουν γίνει μόλις πριν κάποιους μήνες. Είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος. Δεν ξέρω γιατί αλλά πάντα όλα μου φαίνονται τόσο απόμακρα... όλα τόσο μακριά... και ιδιαίτερα οι δύσκολες στιγμές... Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται σε όσους με γνωρίζουν καλά έχω την τάση να ξεχνώ τα άσχημα... Αυτά που θυμάμαι πάντα καλύτερα είναι οι καλές στιγμές, τα χαμόγελα, τα γέλια, η αγάπη, η ζεστασιά... και αυτές ακριβώς οι μνήμες μερικές φορές κάνουν πιο οδυνηρή τη θλίψη μου όταν με επισκέπτεται... Από την άλλη, το να θυμάσαι από τον άλλο μόνο το καλύτερο χωρίς να το επιδιώκεις σου δίνει τη δυνατότητα να τον αγαπήσεις... εννοείται πως δεν έχω αγαπήσει κανένα ποτέ... και δυστυχώς αυτό το πλεονέκτημα δεν το έχω πια όσο παλιά αλλά το έχω, θυμάμαι τα καλά και ξεχνώ τα άσχημα...

Αν πέρα από την τάση μου να μελαγχολώ με το τίποτα, πέρα από τα ατέλειωτα ελαττώματά μου, πέρα από τη μανία μου να υπεραναλύω τα πάντα και να μην μπορώ να ησυχάσω μέχρι να τα καταλάβω δεν μπορούσα να ξεχάσω και όλα όσα με πληγώνουν τότε θα ήμουνα από χέρι χαμένη... τίποτα δε θα με έσωζε... Γιατί η λήθη, την οποία όλοι συνεχώς προσπαθούμε να καταπολεμήσουμε με βιταμίνες και σύγχρονες "επιστημονικές" μεθόδους, είναι τελικά ένα ακόμη δώρο του Θεού στον άνθρωπο!...


[Πάροδος=Αυτή τη στιγμή αισθάνομαι τόσο ευλογημένη για όλα όσα υπάρχουν στη ζωή μου που ντρέπομαι να κοιτάξω τους άλλους ανθρώπους στα μάτια... Το συνειδητοποίησα σήμερα τόσο ξαφνικά που δεν κατάλαβα καν πώς μου ήρθε... Η σκέψη ότι κάποιοι αληθινά υποφέρουν ενώ εγώ είμαι τόσο καλά δε με αφήνει σε ησυχία... Λες να με περιμένουν δύσκολα; Τι μου επιφυλάσσει η ζωή; Γιατί ψάχνω τη ζωή μου και δε βρίσκω αληθινές δυσκολίες! Δεν είναι άδικο κάποιοι να κάνουν τόσο κόπο για να αποκτήσουν αυτό που εγώ μπορώ να έχω με συνοπτικές διαδικασίες; Και δε μιλάω μόνο σε υλικό επίπεδο... ]


Όλοι όσοι με ανεχθήκατε στις στιγμές παράλογης θλίψης συγχωρέστε με! Ευχαριστώ το Θεό για όλα όσα έκανε για εμένα... που μας έφτιαξε τους ανθρώπους έτσι ώστε να ξεχνάμε... για να μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι σε αυτό τον κόσμο της πτώσης...