17.4.07

Τελεσίγραφο...

  • Τώρα να πω ότι χαίρομαι, ψέματα θα ΄τανε...
  • Τώρα να πω πως δε θα θελα να γραφα πολύ ωραία και όλοι να θέλανε να διαβάζουν αυτά που γράφω πάλι ψέματα θα 'τανε...
  • Τώρα να πω πως δέν έχω απογοητευτεί από τον εαυτό μου, αλήθεια θα 'τανε;
  • Τώρα να πω πως δεν ανησυχώ για εκείνο το μπορεί θα 'μουν λίγο ψεύτρα.
  • Τώρα να πω πως δε με βρίσκω ηλίθια εξαρτημένη από ένα σωρό πράγματα που στην ουσία δεν έχουν καμιά σημασία δε θα 'ταν μόνο αφελές ψέμα θα ήταν και επικίνδυνο.
  • Τώρα να πω πως δε θα θελά αυτή τη στιγμή να έβαζα ένα τεράστιο Χ σε όλα αυτά και να γύριζα σελίδα δεν είμαι σίγουρη αν θα 'ταν αλήθεια η ψέματα.
  • Τώρα να πω πως δεν είμαι ένα ηλίθιο άτομο με μικρή ψυχή δε θα 'ταν παρά μια ευχή...
  • Αρκούμαι στο να πω πως έχω ενδώσει... πως περπάτησα βαθιά στο δάσος ρίχνοντας όχι πετραδάκια μα ψίχουλα... είμαι παγιδευμένη... κι έχω πια ξεχάσει πώς ο Κοντορεβυθούλης είχε ξεφύγει τότε...
  • Αλήθεια... τι τα χρησιμοποιώ τα αποσιωποιητικά αφού δεν αποσιωπώ πια τίποτα;...